چطوری میتونم تنهایی به مسافرت برم؟

[صاعد]

چرا اینقدر میترسونین این بنده خدا رو؟

من شونصد بار در طی مجردی و متاهلی ام سفرهای تنها رفتم. بازم میرم!

مگه همیشه شرایط طوری هست که کسی همراه آدم باشه. خیلی از دختران و پسران غیر ایرانی از کشور خودشون راه میافتند و میرن دور دنیا رو میگردند تک و تنها.

بک دختر بیست و سه ساله ایرانی اگر اونقدر دست و پا چلفتی باشه و آسیب پذیر و بی مهارت و... توی چهاردیواری خونه خودش هم هزار تا خطر در کمینش هست. همین سایت روانشناسی هم که ما الان توشیم پتانسیل آسیب رو داره. توی خیابون شهر خودت که پاتو بذاری هزاری مورد خطر آفرین هست. یعنی اینها بایدما رو از فعالیت باز بداره؟


اتفاقا خانمهایی که تنها سفر رفتن، تنها سینما رفتن، تنها تفریح کردن براشون حل شده است، وقتی ازدواج میکنن، یک وقتهایی که همسر عایب هستش، میتونن گلیم خودشونو از آب بکشن بیرون.
تازه فرض کنیم بر فرض محال، یه خانمی فرصت ازدواج براش پیش نیاد، از ترس خطر بشینه توی خونه و تکون نخوره؟

اگر دوست عزیز شما با مطالعه و با شروع سفر از جاهایی که به شما بعنوان کسی که برای اولین بار میره سفر، فشار روحی و جسمی کمتری وارد میکنه شروع کنی، به مرور که تجربه ات زیاد میشه خیلی راحت تر میتونی برای سفرهای به ظاهر سخت تر بعدی اقدام کنی. انتخاب وسیله نقلیه مناسب شرایط شما که بنظر من اگه بضاعت مالی داری، هواپیما وسیله مناسب تری برای یه خانوم تنهاست، انتخاب هتل مناسب (سفر خارجی). داخلی بعید میدانم به خانوم تنها جا بدهند. بعضی جاها با کاروان یا یکسری تورها جا میدن به خانوم مجرد و خلاصه محاسباتی از این قبیل.

هرچی خانم بی دل بگه درسته
کجا ترسوندمش خوب؟
به هر حال به شما می گن بی دل پلنگ عین کوه محکم
چی بگم من آخه همه که عین شما نیستن یکی هم می شه عین من محتاط

[samanis]

ما پسرا الان تنهایی می ترسیم بریم مسافرت چه برسه به دختر تنها...

منم خواستم همینو بگم گفتم حالا میگن اینو

آقا به قول قدیمی ها شما پس فردا چطور میخواین زن و بچه رو ببرین سفر؟؟؟؟؟؟
خانوم برو بلیط بگیر هتل رزرو کن برو هرجا که دوست داری از هیچی هم نترس.

[shirin joon]

سلام مهنا جان .... حالت چطوره؟
راستش من حرف همه بچه هارو قبول دارم... چه جوری؟؟

خب من خودم سفر بدون حضور خانواده و با دوستان یه 4 - 5 موردی داشتم ... که یکیش خارجی بود..
سفر خیلی عالیه مخصوصا که چند نفر دختر باهم برن مسافرت ... یعنی با چند تا دوست همفکر....
خدارو شکر سفرهای ما در امنیت کامل انجام شد... و بهمون خوش گذشت...
اما مشکلات زیادی هست که وقتی بری تازه متوجه شون میشی...
اولا که اصلا تو این شرایط روحی سفر تنها رفتن رو بهت توصیه نمیکنم...
چون مطمئنم مشکلاتت بیشتر میشه نه کمتر... آخرین سفر من که چند ماه پیش بود با دوستانم...
تارفتیم ساحل و برگشتیم اتاق ما و بغلی رو دزد زده بود... دوربین و اینجور چیزا رو برده بود... حتی
ادکلن منم برده بودن... پلیس هم اومده بود اما هیچی به هیچی ... چون شب اول بود ما
خیلی اعتراض کردیم که اتاقمون ناامنه اومدن درب کشویی که به تراس باز میشد رو پرچ کردن که
دیگه باز نشه...
جالب بود که تو کیش و تو یه هتل امن این اتفاق افتاده بود...
شاید تو کار به کار بقیه نداشته باشی! اما همه جا تا ببینن تنهایی یا حتی چند تا دختر تنهان
نگاهها عوض میشه... البته من با بی دل عزیز هم موافقم ... یه دختر باید بتونه تنهایی گلیم
خودشو از آب بیرون بکشه منم همین جوریم ... (به قول خیلی ها دختر خودش خوب باشه)!!!؟
اما در شرایط فعلی تو و با توجه به روحیه حساس و آسیب پذیرت و باتوجه به سنت و اینکه
احساس میکنم تابحال سفر تنها نرفتی. توصیه نمیکنم... !!!
بهتره اگه فکر سفر داری با خانواده باشه عزیزم.... سفر وقتی تاثیر مثبت داره که بدونی در
امنیت کاملی ... فکرت باید آزاد باشه تا بتونی درمورد زندگیت فکر کنی نه اینکه مدام مراقب
باشی تا کسی بهت آسیب دیگه ای وارد نکنه...
ببخشید نمیدونم تونستم منظورمو بهت برسونم یا نه مهنا جان...
کلا من با سفر رفتن مشکلی ندارم ... چون خودم با دوستانم زیاد سفر رفتم و باز هم
خواهم رفت اما اصلا تنهایی رفتن رو در شرایط الانت بهت توصیه نمیکنم عزیزم....
البته این نظر منه.. و شاید درست نباشه...
مواظب خودت باش عزیزم...

[مهنا67]

از همتون ممنونم به خاطر نظراتتون
نظرای همه بجا و منطقی بود!! توی ایران برای یه دختر تنها، تنهایی مسافرت رفتن خیلی سخته با این اوضاع جامعه
پدربزرگ و مادربزرگ هم ندارم که یه مدت برم پیششون تا روحیم عوض بشه ،دیدم با این شرایط خونه واقعا بی رحمیه که خانوادمو تنها بزارم کنارشون هستم و تنهاشون نمیزارم واسه همین تصمیم گرفتم جور دیگه ای این وضیعت رو تغبییر بدم که همه اعضای خانوادم از نظر روحی حالمون بهتر بشه ( تصمیممو توی تایپیک بعدی میگم که کمکم کنید)
از همتون ممنونم
بازم به همفکری همتون نیاز دارم

[بی دل]

من تازه الان تاپیکهای قبلی شما رو (بخاطر اشاره شب نیلوفری رفتم خوندم).

به نظر من هم راهکار حل مشکل شما مسافرت نیست!
میخوای از کی فرار کنی از خودت؟ ریشه همه مشکلاتت در خودته، نه در پسر فامیل یا مریضی مامان یا چه میدونم اون چیزهایی که ازشون بعنوان مشکل یاد کردی.
مشکل خود تویی و نگرشت به زندگی و طلبکاریت از دیگران و از خدا!
از خودت هم به هیچ کجا نمیتونی فرار کنی!
مسافرت دوای دردت نیست. و صد البته در این شرایط مسافرت رفتن خودخواهی محضه! که خودت هم البته این موضوع رو بالاخره بهش پی بردی!

دکوراسیون خونه رو هم اگه همه موافقن و بهتر میشه، عوض کن. ولی شما نیاز به یک تغییر در درون داری! در جهان بینی ات. در نگرش ات به محیط به خودت به اطرافیانت و به خدا .

[مهنا67]

نظرشما محترم
ولی به نظر من هیچ ربطی به تغییر خودم نداره!
هرچی خودمو تغییر بدم وقتی مشکلات رو ببینی که هنوز هیچ کدوم درست نسده هر آدمی باشه ازنظر روحیبهم میریزه!

[بی دل]

اگر قرار باشه همه چیز نور علی نور باشه تا تو ببینی آیا حالت میتونه خوب باشه یا نه! دیگه شما چه هنری کردی؟

با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام
نی گرت زخمی رسد آیی چو چنگ اندر خروش!

خصوصیت آدمهای منفعل اینه که: همه چی خوب باشه اونها هم ای ی ی خوبن! اما همچین که یه خورده اوضاع بر وفق مراد نباشه، بهم میریزند! چرا؟ چون فاعلیت در زندگی ندارند! چون حتی از عهده ذهن حاضری بخور خودشون هم بر نمیان! چه برسه به تغییر اوضاع!
خلاصه اینکه: خدا باید هر چی میخوان بهشون بده وگرنه با خدا قهر میکنن.
مامانه باید همیشه سالم و سرحال باشه و در خدمتشون حاضر وگرنه شاکی میشن
و...

صبر در زندگی این آدمها جایی نداره!

دنیا باید تغییر کنه تا اونها راضی بشن! دنیا هم که به کسی باج نمیده! پس فاتحه اشون خونده است!
مشکلات همیشه هست! حالا شاید نوع و جنس اش و شدت و حدت اش فرق کنه!