سلام آقای کامروا
شما در صحبتهاتون در پست اول یه جایی به عذاب وجدان اشاره کرده بودید. به اینکه با علنی کردن این رابطه میخواید از عذاب وجدان خلاص شید.
به نظر من اگه کاری از لحاظ شرعی و عرفی درست باشه شخص هیچ وقت دچار عذاب وجدان نمیشه(البته گاهی اوقات با تکرار و ریختن قبح برخی مسائل وجدان آدما به خواب میره). پس مطمئن باشید یه جای کار میلنگه و اینو شما بهتر از همه ی ما متوجه اید که دچار عذاب وجدان شدید و به قول خانم deljoo_deltang دارید عقلانی سازی می کنید.
شما اشاره کردید که صحبت با این خانم بهتون آرامش روحی میده اما در اصل این یک آرامش کاذب هست و در واقع شما رو از آرامش دور کرده که باعث عذاب وجدانتون شده.
نکته ی دیگه اینکه اکثر مردها برای توجیه اینگونه رفتارشون نظر شرع رو به میان می آرن و اشاره میکنند که پیامبر و حضرت علی و ... هم چند تا زن داشتند...
باید بگم که توی الگوگیری از بزرگان دینمون فقط به همین قضیه بسنده می کنید و به اینکه اصلا اصل این اتفاق به چه علت بوده و چرا پیامبر و ... این رویه رو درپیش گرفتند توجه نمی کنید.
و باز هم به نظر من هر وقت زندگی شما از همه لحاظ به اونها نزدیک شد میتونید در این مورد هم به رفتار اونها استناد کنید.
نکته ی آخر اینکه نباید فکر کنیم که ما از گناه به دوریم و نباید فکر کنیم که اسباب گناه رو واسه خودمون فراهم کنیم و بعد بگیم حالا هر کی تو این شرایط گناه نکنه مرده!!! نه، بلکه باید اسباب گناه رو از خودمون دور کنیم.
و جالبتر از همه این هستش که جنس مخالف اونقدر وسوسه انگیز هست که خدا توی قرآنش هم به عنوان یکی از وعده هاش به نیکوکاران این قضیه رو عنوان کرده.
ببخشید پرحرفی کردم. امیدوارم هرچه زودتر به آرامش روحی واقعی دست پیدا کنید
علاقه مندی ها (Bookmarks)