سلام دوست عزیز
من نمیدونم چرا چنین احساسی ندارم! در واقع همیشه فکر میکنم که این خواست خداوند بوده که زن رو اینگونه خلق کرده.نگاه کنید اگر یک مرد از دست همسرش ناراحت بشه شاید به آسونی فراموش نکنه اما برای یک زن یک شاخه گل یا یک کلام عاشقانه کافیه تا بدترین وقایع رو از یادش ببره....زن احساساتی آفریده شده.این یک واقعیته:مردها عشق بازن و زن ها عشق ورز...زنها با گوش ارضا میشوند و مردها باچشم
البته همیشه اینطور که شما میفرمایید نیست.همه مردها یکسان نیستند.در مورد خودم شاید بیشتر مواقع من پیشقدم میشم اما هست مواقعی که همسر پیشقدم میشوند.
من صبور بودن باگذشت بودن تحمل کردن رو دوست دارم چون همه از صفات خداست
امیدوارم از حرفهای من ناراحت نشین
علاقه مندی ها (Bookmarks)