همسردیکتاتوروانتقام جوی من.کمکم کنید!!!

[الف-ح]

باران عزیز ببخش که تو راهنمایی تخصصی و کامل شما دخالت میکنم ..
فقط چند تا نکته ی کوچیک به ذهنم اومد که به دوستمون بگم ..
من هم با اشتیاق منتظر پست های بعدی شما هستم و استفاده میکنم از حرفهاتون

گام سوم این هست که رفتارهای همسرت رو که متوجه شدی ناشی از مردانگی اوست برای خودت یادداشت کنی و بعد برخورد مناسبی که خودت باید داشته باشی رو جلوی اونها بنویسی . باید هرروز به این لیست اضافه بشه و تقریبا اکثر رفتارهای همسرت (از جهت مردانگی) و همینطور برخوردهای خودت رو مورد بررسی قرار بدی .
مثال : رفتار همسر از دیدگاه من »»» وقتی میرم جایی وحواسم نباشه ونیم ساعت دیرتربهش بگم برام منفی مینویسه وبازخواست ومتهمم میکنه
شخصیت مردانه »»» مرد همیشه دوست دارد در موضع قدرت باشد و احساس قدرت کند . زن باید این احساس قدرت را به مرد بدهد و اقتدار را از اونگیرد بلکه در زندگی موضع قدرت را به واقع به همسر خود بسپارد تا همسر برای گرفتن این موضع و اثبات قدرت راه های دیگری پیش نگیرد و همینطور محبت همسرش در دل او بیشتر شود چرا که همسرش اورا مردمقتدر زندگی خود میداند.
روحیه همسر من »»» گرفتن اجازه یکی از چیزهایی است که به مرد احساس قدرت میدهد و همسر من اینگونه است .
برخورد مناسب من »»» به همسرم قبل از رفتن به هرجایی اطلاع بدهم تا او احساس کند که مرد زندگی من هست و من متوجه این موضوع هستم و نیازی نیست با اعمال قدرت و محدودیت و بازخواست ، این جایگاه را در زندگی بدست بیاورد .

عزیزم چقد خوشحالم که میبینم داری برای ساختن زندگیت تلاش میکنی ..
نقل قول بالا از پست های بارانه .. خوب بخونش .. خیلی مهمه که بتونی به همسرت اون حس مردونگی رو بدی ..
قبول داری که خودت خیلی وقت ها به ضعف همسرت دامن میزنی ؟ تشدیدش میکنی ؟
شاید همسرت هم دوست داره تکیه گاه تو باشه و حمایتت کنه .. ولی با برخوردهای تو اون حس توش از بین رفته و اگه همین طور ادامه بدی کم کم بی اهمیت میشی واسه ش ..

یه مثال بزنم ؟؟ همسر من هم روی رفت و امدم و طرز پوششم خیلی خیلی حساسه ! یعنی تا بالا پشت بوم هم بخوام برم باید زنگ بزنم و اجازه بگیرم .. منم خسته شده بودم هی باهاش دعوا میکردم که تو چقد بهم گیر میدی و من بدم میاد مرد اینجوری باشه و من دوست داشتم شوهرم روشن فکر باشه و ازادم بذاره و ......... مدام بهش این حس رو میدادم که تو مرد زندگی من نیستی ! دلخواه من نیستی ! تو رو نمیخوام ! اون ایده ال ذهنیم رو میخوام ..
بعد از یه مدت میدونی چی شد ؟؟ بی اهمیت شدم براش .. هر کاری میکردم چیزی نمیگفت . هر جا میخواستم میرفتم هر جور دلم میخواست ارایش میکردم . ولی لذت نداشت برام . چون اون حمایت مرد زندگیم رو کم داشتم . بهش گفتم اخه همسر تو چرا اینجوری شدی ؟؟ گفت مگه تو دلت یه شوهر اینجوری نمیخواست ؟ منم دارم همون میشم و دارم از خود واقعیم دور میشم !

این زنگ خطر بود برای من .. احساس کردم تمام مردونگی و غرورشو با خودخواهی ازش گرفتم ..

عزیزم تو باید اول بپذیری .. قبول کنی که این زندگی توئه و شوهر توئه و خوبی ها و بدی هاش مال توئه ..
قبول کنی که نمیتونی شوهرتو صد در صد عوض کنی ولی میتونی نقطه های مثبتش رو تقویت کنی و زندگیتونو به ارامش برسونی ..
تو شوهر خوبی داری . زندگی خوبی داری .
ولی چون دائم خودتو با دیگران و شوهرت رو با ایده ال ذهنیت مقایسه میکنی عذاب میکشی و هی فکر میکنی که شوهرم بده و فلانه و فلانه .. و نیروی این فکر تو واقعا بازتاب داره تو زندگیت !!!


به قول آنی عزیز : هست هر آنچه هست ..
و یک نکته ی خیلی مهم دیگه :

این نوع نگاه تو به همسرت هست :


همسردیکتاتوروانتقام جوی من.کمکم کنید!!!


پس اولین گام برای تو این هست که نوع نگاهت رو عوض کنی و به خودت اجازه قضاوت ندی .

خیلی مهمه ! خیلی ! خیلی !


میام و دوباره برات مینویسم .. چند تا پست خوب یه جا خوندم که پیدا میکنم و برات میارم ..