هر روز، داستان يك ضرب المثل!

[ویدا@]

آش شله قلمکار



ببینیم آش شله قلمکار چیست و از چه زمانی معمول و متداول گردیده است.

ناصر الدین شاه قاجار به خاطر نذری که داشت سالی یک روزدر بهار ، به شهرستانک از ییلاق های شمال غرب تهران و بعدها به علت دوری راه به قریه سرخه حصار، در شرق تهران می رفت.

به فرمان او دوازده دیگ آش بار می گذاشتند که از تکه های گوشت چهارده رأس گوسفند و سبزی ها و انواع خوردنی ها ترکیب می شد.

اعیان و اشراف و شاهزادگان و همسران شاه و بزرگان در این آش پزان شرف حضور داشتتند و همگی به کار پخت و پز می پرداختند.

عده ای از نامداران کشور به کار پاک کردن حبوبات و سبزی و برنج مشغول بودند. جمعی فلفل و زرد چوبه و نمک تهیه می کردند.

خانم ها که در مواقع عادی و در خانه خود دست به سیاه و سفید نمی زدند سخت مشغول کار می شدند خلاصه هر کس کاری انجام می داد تا آش آماده شود.

چون این آش ترکیب نامناسبی از انواع خوردنی ها بود ، بنا بر این هر کاری را که ترکیب ناموزون داشته باشد به آش شله قلمکار تشبیه می کنند.