من همیشه به دوستانی که میخوان بیان میگم نه اینجا بهشته و نه اونجا جهنم، همه چیز به ما بستگی داره. من خودم روزهایی بوده که دلم پر میزده برای عدس پلو ، نون بربری و یا حتی عطر و بوی بازار تجریش.
بر مبنای تجربه من ایرانیانی که با کمک خانواده توی ایران به جایی رسیدند و موقعیتی که دارند فقط به خاطر حمایت های اونها بوده معمولا اینجا موفق نیستند. اینجا همه با هم برابرند و فقط و فقط بر مبنای تلاش خودتون ممکنه به جایی برسین.
نکته دیگه موفقیت خانومها و عدم تحمل این موفقیت از طرف همسرشونه ، من دیدم خانومهایی که بعد از رسیدن به اینجا و تلاش و کار خیلی از همسرشون موفق تر بودند و همسرشون تحمل این موفقیت و موقعیت جدید رو نداشته. با توجه به اختلاف قوانین و حمایت ویژه از زنان، خانومها هم چندان رفتار همسرشون رو تحمل نمیکنند و از هم جدا میشن.
یک بحث دیگه نوع پوششه، خارجی ها به پوشش خانومهای مذهبی ما چندان اهمیت نمیدن اما بیش از 90 درصد ایرانی ها دید چندان خوبی به خانومهای با حجاب ندارند، همسر یکی از دوستان من از این نوع رفتار خیلی ناراحت بود.
اما زوج های همراه و باسواد خیلی زیادی هم دیدم که زندگی خوبی دارند و سختی های غربت رو با کمک هم آسون میکنند.
علاقه مندی ها (Bookmarks)