به نظر من تنها چیزی که نباید الان بهش فکر کنی جداییه.سعی کن زندگیتو کاملا مستقل شروع کنی.خیلی از مشکلاتت کاملا شبیه مشکلات منه.حتی سرباز بودن شوهرت.مثل اینکه هر چی عشق بیشتر باشه دعواهاشم بیشتره.البته فکر میکنم دلیل اصلی دوری باشه.باید تحمل کرد و البته میدونیم که همیشه خانوما باید صبورانه تر عمل کنند.سعی کن توی دعواها اونی که کمتر میگه و بیشتر میشنوه تو باشی.حتی اگه شوهرت به زبون هم نیاره قدر کارتو میدونه.و بالاخره بابت این کارات موقع ابراز محبت کردنش ازت تشکر میکنه.
همیشه یادت باشه جدایی آخرین راهه اما تنها راه نیست.
هوای مادر شوهرتم داشته باش.یادت باشه اگه پسری بعد از حداقل 20 سال زندگی با پدر و مادرش به محض زن گرفتن اونا رو فراموش کنه خیلی زود زنشم میتونه فراموش کنه.محبت چه برای دختر چه برای پسر موقع ازدواج بین خانمش و خانوادش نصف میشه.اگه به نصفه خودت راضی باشی نه کسیو ناراحت میکنی و نه خودت غصه میخوری
علاقه مندی ها (Bookmarks)