آیا نیاوردن نشونه برای نامزدی دلیل خسیس بودن هست؟

[مرضیه-ف]

د[align=justify]وستان خوبم سلام
دیروز رفتم پیش مشاور. همه اتفاقاتی رو که توی این مدت برام افتاده براشون تعریف کردم. بهم گفت که انتخابت از اول اشتباه بوده ونباید با کسی که بعداز 31 سال هنوز از نظر مالی به خانوادش وابسته هست به این سادگی جواب میدادی. بهم گفت باید این رابطه رو همینجا قطع کنی تا خانواده اونا پا پیش بزارن و اونوقت تو همه حرفاتو بهشون بزن و بگو که نمیتونم با یه آدم بیکار زندگی کنم و تا آخر عمرم دستم جلوی پدر و مادرش دراز باشه. یه سوال خیلی قشنگ ازم پرسید. بهم گفت زندگی تو قبل از نامزدیت با بعد از نامزدیت چه فرقی کرده؟ چه تغیراتی رو توی زندگی جدیدت میبینی که میتونه دلگرمت کنه برای ادامه دادن؟ و من واقعا جوابی برای این سوال نداشتم چون نه تنها زندگی من تغییری نکرده بلکه بخاطر اسم نامزدی که روی من گذاشته شده بیشتر از قبل دارم تحقیر میشم. هرجا که میرم هرکاری که میکنم هیچ خبری از اون نیست و من باید برای بقیه دلیل بیارم که چرا اون با من نیست. مشاورم بهم گفت مقصر خودتی که از اول بخاطر ترس از طلاق مجدد روی همه خواسته هات پا گذاشتی و مطمئن باش همینطور که خیلی ساده داری از خواسته هات میگذری به همین سادگی هم کنار گذاشته خواهی شد.
تصمیم گرفتم رابطه مو باهاش قطع کنم و بهش بگم هر موقع تونستی مستقل بشی اونوقت بیا .
از همه دوستانی هم که اینجا با من همدردی کردن ممنون
[/align]