می دانید چرا از همه این نوشتارها در پاسخ به مشکل این مادر گرامی سپاسگزاری نمودم؟به دو دلیل:
اول اینکه همه پاسخ دهندگان خود زنند و مهمتر احتمالباً مادر وپاسهایشان ار روی غریزه مادری و تجربه بچه داری است.
2-دوم آنکه یکی از بچه های فامیل ما این گونه بود(دقیقاً) و مادرش با بکارگیری همین پندها توانست بچه اش را سرحال و سربراه نماید،هر چند که آن بچه به هر حال بنا بر طبیعتش هنوز بسیار شیطان است.
در ضمن مادر گرامی،اگر شوهرتان می تواند با اندک فشاری هزینه های زندگیتان را برآورده نماید،آیا بهتر نیست سرکار رفتن را تعطیل نمایید؟البته من مردسالار نبوده و مخالف کارکردن زنها نیز نیستم،ولی خودمانیم این رفتار بهتری نیست؟البته در صورت نان آور بودن زن،این امر بالاشکال است.








علاقه مندی ها (Bookmarks)