سلام.
دوستاي اينجا همه چيو گفتن.
منم نظرمو ميگم.
به ادامه تحصیلمون بپردازیم و در عین حال دو دوست عمیق و واقعی با هم بمونیم...ولی از اونجایی که خانواده من اجازه نمیدن با 1 پسر تک و تنها برم خارج ما تصمیم گرفتیم ازدواج کنیم
اينجور كه معلومه هدفتون از ازدواج فقط صدور مجوز براي رفتن به خارج از كشوره، بهتون حق ميدم كه استرس داشته باشين چون اين ازدواج اصلا شرايط يك ازدواج رو نداره، شما فقط به دوست بودن با ايشون فكر ميكردين، ايشون (البته قصد توهين ندارما) ممكنه بهترين دوست باشن براتون، اما شريك زندگي خوبي نباشن، زندگي زير يك سقف خيلي چيزا رو عوض ميكنه...
پس بايد تكليفتون رو با خودتون مشخص كنين، اينكه فقط به خاطر راضي شدن خانواده ها تن به ازدواج بدين، اشتباه محضه، اگه زندگي آيندتون مهمه براتون، بايد فكر دوستيو از ذهنتون خارج كنين و به اين فكر كنيد كه آيا اون طرف مقابلتون خصوصيات همسر دلخواهتون رو داره، اين ميشه منطقي و جاي استرس (به اين خاطر اينكه مهمترين انتخاب زندگيتونه) رو داره، اون وقت با فكري كه كردين تصميم بگيرين، اگه هم فقط تحصيلات و پيشرفت و بعد رسيدن به آرزوهاتون مهمه براتون كه بحثش جداست و اين موضوع رو بايد با اون آقا هم مطرح كنين و به توافق برسين و جاي استرس خاصي باقي نميمونه چون اصلا ازدواج مهم و مطرح نيست براتون و قصدتون چيز ديگست، پس براي چيزي كه يه جورايي فقط ظاهرسازي ديگه استرس زياد لازم نيست...