ممنون از پاسختون
در مورد پاسخ مریم جان باید بگم که شاید اشتباه از من بوده که ناراحتیم از خانواده همسرم رو به خانواده خودم منتقل کردم...البته خانواده من به خاطر یک سری مسائل دیگه که بینشون پیش اومده کلا دلخور هستند از خانواده همسرم و حرف من چندان تاثیری در نظر اون ها نداره...ثانیا اینکه جاریم که حدود ده سالی هست ازدواج کرده چندین بار خودش به طور مستقیم رو در روی مادر شوهرم ایستاده و جوابشو داده و بعد هم چون با بزرگواری(در صورتی که در بعضی موارد حق با اون بوده) تماس گرفته و ازشون عذرخواهی کرده...واسه همین من نمی خواستم وقتی خانواده همسرم با کارشون توهین بزرگی به من کردند رو در رو جوابشون رو بدم و خواستم حرمت ها حفظ بشه و احترامشون رو نگه دارم...تا مثل جاریم نشم که کلی ازش بد میگن و گله می کنن...باور کنین اون قدر از کارشون ناراحت بودم که دوست داشتم پیش یکی درددل کنم یکی که درکم کنه و به من آرامش بده وقتی شوهرم این کار رو نکرد چاره ای جز بیانش با مادرم نداشتم...(تو اون موقعیت تصمیم گیری سخت بود و من شاید به قول شما تصمیم غلطی گرفتم که با مادرم در میون گذاشتم)
مساله دیگه اینکه آره، من هنوز با گذشت چهار ماه از زندگی مشترکم باکره هستم...مادرم تو این مدت دو سه باری پرسیده که بالاخره چی شد؟؟ ولی من گفتم انجام نشد و وقتی علتشو می پرسه نگفتم که مشکل از همسرمه و جواب های سر سری دادم و گفتم خودم درد دارم و ... ولی باور کنید من اگر دهن لق بود موضوع به این مهمی -که خودم واقعا به خاطر اینکه هنوز انجام نشده ناراحتم- با کسی در میون میذاشتم. راستش از درسم فقط پایان نامم مونده که باید تا بهمن ایشالا دفاع کنم، در حد آشپزی انجام میدم اما به یکسری کارای دیگه نمی رسم
در مورد جواب پیدا جان باید بگم همون طور که گفتم بعد از چهار ماه هنوز باکره هستم...شوهرم فکر می کنم به خاطر اینکه اعتماد بنفس نداره هنوز نتونسته این کار رو انجام بده و میگه تو فکر دکتر هستم...پیدا جان باور کنید من تو این مدت خیلی باهاش با نرمی برخورد کردم این طور نبوده که بگم تو نمی تونی و .... بلکه بهش کلی آرامش دادم حتی وقتی نتونست این کار رو انجام بده و گریه اش گرفت کلی باهاش حرف زدم و آرومش کردم ولی اون شب که گفت تو همه چیرو به همه میگی یهو از دهنم پرید و حرف این مسئله رو پیش کشیدم که قبول دارم اشتباه کردم
آقا مهران از نظر شما هم ممنونم!!!
علاقه مندی ها (Bookmarks)