وقتی این مطالب رو میخونم واقعا اشک تو چشام جمع میشه . برای خودم متاسفم .نمیدونم تقدیرم این بوده یا انتخابم اشتباه بوده ! شاید باورتون نشه من 8 ماهه ک ازدواج کردم اما دریغ از ی شاخه گل ک همسرم برام خریده باشه یا اینکه کاری برام کرده باشه .مثلا ی بار ظرفی بشوره ک خدانکنه! یا حتی کارهای مردونه خونه رو هم انجام نمیده . ولی برای مادرش همه کار میکنه!دریغ از این که یه بار ک ناراحتم بیاد با مهربونی ازم بپرسه : چته!؟؟؟؟ وقتی نزدیکمه اضطراب میگیرم و اصلا ارامش ندارم!!!!!!!!!!!!! وقتی نامزد بودیم(7-8 بار)برام گل میخرید. ی بارم برام ساعت خرید اما دیگه تموم. کلا زیادی خسیسه و این منو ازار میده. سرتون رو درد اوردم ببخشید جای این حرفا این جا نبود اما چون دلم خیلی گرفته بود خواستم اینارو بنویسم ک کسائئ ک همسرهای خوب دارن قدرشونو بدونن و عاشقانه دوستشون داشته باشن
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)