آیا بین ادامه تحصیل و موقعیت های ازدواج رابطه عکس وجود دارد؟!

[matrix_14]

اتفاقا چون میدونم این اختلاف مدرک میتونه تو آینده مشکل ساز باشه یه همچین ریسکی رو نمیکنم . (برای درک بهتر میتونید تو همین فروم تاپیکهایی رو پیدا کنید که خانوم از پایین بودن

مدرک شوهرش یه غول ساخته و تا مرز جدایی هم پیش رفته)پس آدمهایی که چنین دیدگاهیی دارن نه تنها آدمهای بیفکری نیستن بلکه آدمهایی هستن که سعی میکنن از تجربیات

دیگرون نهایت استفاده رو ببرن .

دوست عزیز

امیدوارم خارپشت عزیز خودش جوابی به پستتون بده ولی آنچه به ذهن من میرسه اینه که درپست خارپشت و در پست من ان قسمتهایی که مشخص کردم:

هرچند ته دلش از اینکه با زنی هست که در کنار اون لازم نیست خیلی به خودش زحمت بده و به چیزی فراتر از مسائل مالی و اتفاقات روزانه فکر کنه، احساس رضایت میکنه

اگه می بینی مادر شما و یا مادر من و یا مادر رایحه (ببخشید رایحه عزیز در مثل مناقشه نیست) و یا مادران اطرافمون اینقدر در گیری با خودشون و شوهرشون

و ما فرزندان دارند شاید یکی از دلایلش این باشه که یاد نگرفتند خوب فکر کنند، خوب عمل کنند، خوب زمانشان و زندگی شان را مدیریت کنند،

بدون شک درس خواندن این مسیر را هموارتر می کند.......

اشاره به این داره که مردانی که شبیه مادرانمون اهل رشد و ترقی نیستند نه صرفا ادامه تحصیل، اهل یک زندگی و روزمرگی هستند ترجیح می دهند زنی داشته باشند که از

خودشون پایین تر باشه. من جمله "یاد نگرفتند خوب فکر کنند، خوب عمل کنند، خوب زمانشان و زندگی شان را مدیریت کنند،" برای پدران خودمون هم لازم می دونم. به نظر من طریق

رشد و شکوفایی و جدایی از روزمرگی فقط درس خوندن نیست ولی درس خوندن یکی از این راههاست.

اگر مردی هستی که اهل پرواز کردن و اوج گرفتن هستی حال چه در درس چه در کار حرفه ای خودتت، چه ورزش مورد علاقت و....بدنبال زنی اینچنین باش که هم بیشتر درکت می کند

و همراهیت میکند و هم در اینده فرزندانی مانند خودتت خواهی داشت. و اگر برعکس پر پرواز نداری و بدنبال زندگی آرام و بدون تنش و دردسر هستی بدنبال زنی پایین تر و مطیع باش.

بعبارتی کبوتر با کبوتر باز با باز کند همجنس با همجنس پرواز.

من در اطرفم دوستان زیادی با درجه دکتری می شناسم که با همسر با تحصیلات کمتر ازدواج کرده اند و موفق بوده اند. تاپیکهای موجود در اینجا مشخص است که مانند اورژانس

بیمارستان است و افراد مشکل دار اینجا هستند، افرادی که شاد و خوشحال زندگی می کنند که در این مورد تاپیک نمی زنند. آیا با این همه خیانتی که اینجا بیان می شود می توان

نتیجه گرفت همه مردها اهل خیانتند؟؟؟

نکته ای که به نظرم دختر مهربون باید رعایت کنه اینه که واقعا چه نوع زندگی دوست داره در آینده داشته باشه و کنار چه نوع مردی دوست داره زندگی کنه، این امر کاملا شخصی است

و هیچکدوم عیب و ایرادی ندارند ولی جهان بینی هرکدوم متفاوت هست. اگر می خواهی با مردی همراه باشی که بدنبال پرواز کردن و اوج گرفتنه پس خودتت هم چنین باش و بدنبال آن

فرزندانی اینچنینی تربیت کن. اگر هم بدنبال مردی هستی که به شیوه سنتی فکر کند و بدنبال زن پایین تر باشد پس همینجا کافی است. در اینصورت مطمئنا خواستگارانی اینچنین نیز خواهی داشت.


موفق باشید

من به شخصه هیچ مشکلی با این که زن آیندم از من تحصیلاتش بیشتر باشه ندارم و این رو برای خودم عیب نمیدونم ولی یه واقعیتی هست واونم اینه که ازدواج با چنین شرایطی ریسکش بیشتره چون ممکنه طرف مقابل من با این موضوع مشکل پیدا کنه .هیچ انسان سالمی با اوج گرفتن همسرش مشکلی ندارم ولی اوج گرفتنی که همراه با خود بزرگبینی باشه مشکلزاست.
ببینید تو جامعه ما اگه مردی فوق لیسانسه با زنی با مدرک فوق دیپلم ازدواج کنه کسی نمیگه "بیچاره مرد حیف شد رفته با یه فوق دیپلمه ازدواج کرده "ولی برعکسش متاسفانه هست و همینم هست که باعث میشه دختری که قبل ازدواج فک نمیکرد اختلاف تحصیلات براش مهم باشه بعد ازدواج (به خاطر القایی که از طرف جامعه بهش میشه)این موضوع براش به مشکل تبدیل میشه.و همچین زنی مثل انبار باروت میمونه که کافیه همسرش کمی با اون چیزی که انتظارش رو داشت فاصله داشته باشه اون موقعست که راستی راستی باورش میشه دیگرون راست میگفتن و اون تو ازدواجش دچار اشتباه شده.

[افرا90]

سلام به همه دوستان

دوستان تماماً راجع به وظیفه ای که شما برای برخورد با موضوعی که مطرح کرده ای پست گذاشته اند که هر کدام با توجه به زاویه دیدشون درسته

اما

من میخوام از یک زاویه دیدگاه کلی به موضوع بپردازم .

در قالب چند سوال که شاید خواندن دوستان و کمی تامل روی اون خالی از لطف نباشه:

این سوالات صرفاً ایجاد یک فضای فکری خاص برای دوستانه و بیان راه حل نیست

من میگم متاسفانه بحث تحصیلات عالیه هم برای جوونای ما شده دردسر مهمی....

هم برای آقاپسرا و هم برای دختر خانوما


چرا ما باید تو زندگیمون برای رسیدن به یک شغل حتماً تحصیلات عالیه داشته باشیم؟

اونهایی که شغل و منصبی برا خودشون دست و پا کردن چند درصدشون تحصیلاتشون مرتبط با موضوع کاریشونه؟

مگه غیر از اینه که انسان باید کار کنه تا خرج زندگی خودش رو در بیاره؟

آیا نمیشه ما آدم عالمی باشیم و اتفاقاً مثلاً شغلمون نجاری باشه. آیا اشکالی داره....؟

بیاییم کمی فکر کنیم آیا چیزی یا چیزهایی بالا تر از علم هم هست که به اونها افتخار کنیم که همه میتونند داشته باشند ولی خیلی کمیابه و هر کی اونا رو داشته صد در صد تو زندگیش و خدمت به دیگران موفق بوده؟

من منکر تاثیر علم بر کیفیت انجام کارها در یک شغل نیستم. اما برای ما این علم دراکثر موارد غیر از یک کارت شناساییه یا اینکه جزئی از جهازمونه؟

مگه زندگی چیزی غیر از تلاش برای معاش برای رفاه خانواده و تربیت صحیح فرزندان و گرم نگهداشتن کانون خانوادست؟

قطعاً اینها نیاز به آگاهی و تجربه و خیلی چیزهای دیگه داره ولی آیا به مهندسی عمران هم احتیاج داره ؟ به سخت افزار چطور؟ ........


ببینید، میگم زندگی پدرو مادرهای بیسواد دیروز که الان یا در قید حیات نیستند یا اگر هم هستند پیر و ناتوان شده اندخیلی جالب بوده. مگه نه؟!!!!


مادر 6-7 تا بچه داشت از بعد از نماز پا میشد کل کارهای خونه رو مدیریت میکرد شاید کار هم میکرد مثل خیاطی ، رختشویی و .... پدر هم میرفت سرکار (معمولاً کارهای سطح پایین) تا دیر وقت بر می گشت خونه. چرا بچه های اونا کمتر مشکل داشتند؟

راستی میدونیم قدیما مادر های تو روستا از صبح زود تا شب چقدر کار انجام میداد. میدونیم پدر ها چقدر زحمت میکشیدند؟

یادشون بخیر . دست زنده هاشون رو میبوسیم.

با یه قسمت از حرفای شما موافقم ادامه تحصیل باید از روی علاقه باشه نه از روی فشار و جبر اجتماعی ... خیلی از ما به امید وجهه اجتماعی بهتر و شغل بهتر تو مقطع ارشد ادامه تحصیل میدیم در حالی که علاقه ای بهش نداریم و این از لحاظ روانی مشکلاتی رو برامون ایجاد میکنه متاسفانه الان مدرک گرایی تو کشور ما بیداد میکنه و این یه حقیقته که الان آقایون کمتر دنبال مدارک بالای دانشگاهی هستن طوری که تو کلاس خود ما تعداد دخترا دو برابر پسراست ومن کلاس ارشدی رو دیدم که فقط یه نفر آقا توش بوده . ولی این دلیل نمیشه خانومی که علاقه به ادامه تحصیل داره فکر کنه که من درس نخونم چون شاید خواستگار نداشته باشم . نه اگه علاقه نداری و فقط چون همه ارشد میگیرن میخوای بخونی درست نیست جور دیگه ای هم میشه به تکامل و موفقیت رسید .

[فکور]

سلام دختر مهربون

من فرصت نکردم کل نظرات دوستان رو بخونم صفحه اول رو خوندم امیدوارم تکراری حرف نزنم.

به نظر من معلومات یک نفر در مدرک تحصیلی اون فرد خلاصه نمیشه و اون سطح معلومات هست که اهمیت داره.

ببین من دانشجوی ترم اول کارشناسی ارشد بودم که ازدواج کردم همسر من دو سه سالی بود که کار میکرد بعدش من دکترا هم قبول شدم و ادامه دادم ولی همسرم کارش رو ادامه داد الان به جرات میتونم بگم تجربه همسر من ارزشمند تر از درسی هست که من خوندم و من به هیچ وجه احساس برتری نسبت به همسرم ندارم از نظر سطح درآمد هم همسرم تقریبا 1.5 برابر من درآمد داره

من همون موقع که ازدواج کردم توی شرکت همسرم برای کار پذیرفته شدم که چون محیط کار خیلی مردونه بود هم خودم مایل نبودم شاغل بشم و هم همسرم راضی نمیشد از طرفی خیلی به ادامه تحصیل علاقه داشتم

اکر فکر میکنی مایلی ادامه تحصیل بدی و هدف و آینده خاصی با ادامه تحصیل برای خودت در نظر داری این کار رو بکن و مطمئن باش آقایی که داره کار میکنه بر اساس تجربه معلوماتی به دست میاره که از چیزهایی که شما توی دانشگاه یاد گرفتی کمتر نیست پس برای شما هم احساس برتری به وجود نمیاد از اون گذشته با ورود به یک مکان جدید ممکنه موقعیتهای مناسبی برای ازدواج برات پیش بیاد.

من شخصا این نظریه که دختر درس نخونه تا مورد ازدواجش کم نشه رو اصلا قبول ندارم اگه آینده روشنی در ادامه تحصبیل میبینی این کارو بکن و در غیر این صورت دنبال ادامه تحصیل نرو و زندگیت رو بکن و توی زمینه های دیگه پیشرفت کن به هرحال بیکار و به امید ازدواج نشین

[bahar.shadi]

چرا بهار جان.
بعضی وقتا همون مدرک باعث ایجاد کینه میشه. حتی با تواضع بیش از حد خانم.
دیگه فخر فروشی هم بیاد روش که دیگه میشه میدون جنگ!

خوب عزیزم

اگر ما در بطن امتحان قرار نگیریم و خوب بمونیم ، وقتی که امتحان بشیم ذات واقعیمون رو میشه

اگر الان شما با مردی ازدواج کردی که دیدش اینه که نمیخواد شما بیش از خودش پیشرفت

کنی باید اینو به عنوان یک حقیقت بپذیری و فکر پیشرفت رو بذاری کنار چون مجموعه انتخابت

تو رو به اینجا میرسونه و چون حفظ آرامش و ارکان زندگیت مهمتره پس دیگه ادامه نمیدی!

من فکر می کنم که چون مادر شما این دید رو داشته که ازدواج مهمترین چیز برای یک دختره

این دید روی شما هم اثر گذاشته و دو دلت کرده.

پس اگر این دید رو داری (که دید بسیار محترم و خوبیه و نگرش ها با هم متفاوته) به نظر

بهتره فوق خوندن و ادامه تحصیل رو بذاری کنار چون خواهان یک زندگی پر از آرامش هستی

و میتونی هدف رو بگذاری رو تربیت فرزندان خوب و مفید برای جامعه که این هم مقدسه.

اما الان باید به این تعارض پاسخ بدی.

مسلما پیشرفت علمی با توجه به دیدگاه خانواده ممکنه برخی دردسرها رو برات رقم بزنه.

پس همین الان به این تعارض با توجه به سبک زندگیت پاسخ بده گلم.

راستی راجع به اینکه گفتم ازدواج هدف نیست و اتفاقه منظورم همون قسمت بودنشه و

اینکه انتخاب های تو ، تو رو به اون قسمت زودتر یا دیرتر (اگر قسمت و به صلاحت باشه)

میرسونه گلم.

بهر ترتیب با خودت بشین و یک جمع بندی کن.

در مورد استثناها صحبت کردم چون معتقدم ما هم می تونیم منحصر به فرد باشیم و جزو

استثناها اما همین منحصر به فرد شدن مستلزم تلاش و سختی کشیدن زیادیه و باید

به قول جناب حافظ با خون جگر در راه عاشقی و اهداف قدم برداری و گرنه به سر مقصد

نمیرسی.

بهر صورت خوشبختیت آرزومه و برات دعا می کنم دوست خوبم

[omid65]

منم خواستم نظرم رو بگم .
در ابتدا می خوام بگم که به عنوان دانشجوی ارشد ، که شاید یک مقدار بسیار کمی هم به ادامه تحصیل فکر می کنه ، چه اولویتی در مورد سطح تحصیلات همسر آینده ام دارم.
من ترجیح می دم که ایشون لیسانس باشند و در ادامه با کمک همدیگه هر دو تامون برای ادامه تحصیلمون قدم برداریم.
حضور ایشون کمک بنده در مقطع دکترا باشه و حضور من کمک ایشون در مقطع ارشد باشه.
و حتی دوست دارم به مقاطع بالاتر هم راه پیدا کنه .
.
اما اگر دختر مورد نظر دانشجوی ارشد یا ارشد هم باشند فارغ از نزدیکیش به سن من ، سعی می کنم انتخابم رو دقیق تر انجام بدم و به این موضوع برسم که آیا ایشون هم اعتقاد دارند که مدرک شعور نمی یاره یا نه ؟
(نمی خوام بگم اگه لیسانس داشت این موضوع رو چک نمی کنم ولی الان این موضوع از اهمیت بیشتری برخورداره )
و اگر ایشون هم به این موضوع اعتقاد قلبی داشته باشند ، بنده زندگی با یک ارشد عاقل رو به یک لیسانسه عاقل ترجیح می دم ، در شرایط کاملا مساوی.
.
اما به نظر من در ایران اوضاع فرق می کنه و دختری که ارشد میخونه احتمالا خواستگار کمتری خواهد داشت .
یعنی این دید رو در خواستگار شکل می ده که نکنه پس فردا تو زندگی سر کوفت مدرکشو بزنه.
و یا حالا اقتدار مرد زیر سوال بره و ... .

[دانوب]

لازم دونستم یه مورد دیگه رو هم بگم:

سعی نکن از جامعه کوچکی که بهش تعلق داری ( خانواده، دایره دوستان و فامیل و اشنایان) جدا بشی.

اینو برای این گفتم که از حرفات این رو میشه برداشت کرد که ازدواج برات اولویته.

مثال از این دست فراوونه: دختری رو میشناسم که تمام فامیل و دوستان نزدیک تحصیلات عالیه دارند، خب این دختر حتی ارشد رو هم کم می دونست، براش موقعیت ازدواج هم زیاد هست.

اما دوستی دارم که دختر با کمالاتی است، خیلی با عرضه، نسبتا زیبا، تحصیل کرده... اما چون از اون جامعه ای که بهش تعلق داشت، جدا شده، نه که خاستگاری نداشته باشه، اما خاستگار ها عموما به همون طرز فکر و عرف جامعه مادر تعلق دارند. من شخصا بهش حق میدم که اون ها رو رد کنه.

[دختر مهربون]

سلام.
دوستای عزیز از همتون ممنونم.
من نتیجه ای که میخواستم رو از این تاپیک گرفتم.

از همتون ممنونم که توی تاپیکم شرکت کردین و راهنماییم کردین.

امیدوارم همتون موفق باشید.
تو شادیاتون جبران کنیم:)