آیا بین ادامه تحصیل و موقعیت های ازدواج رابطه عکس وجود دارد؟!

[بهار.زندگی]

سلام دختر مهربون.

اومدم یه تاپیک بزنم..سر راه تاپیکتو دیدم.چون نظر همه اونوری بود.گفتم نظر خودم که اینوریه یه کمی رو بگم..امیدوارم جای دوستان تنگ نشه.:)

فکر کنم اکثر ما دخترا به همچین چیزی فکر کردیم..حتی من که تو درس خوندن تنبلم (نمره نه خوندن درس) هم به این موضوع فکر کردم و دلم میخواد ادامه بدم..اما موضوعی که تو گفتی هم یه واقعیته.

اینکه چه تصمیمی بگیری بستگی به همون هدفاس که بچه ها گفتن و شرایط.

فاکتور شرایط که شامل خونواده و اطرافیان میشه رو زیاد دست کم نگیر.
البته بیشتر بستگی به شخصیت خودت داره اما اطرافیان هم خیلی مهمن تو ازدواج.

یعنی شاید پدر یکی مثه بهار شادی اینجوری فکر میکنه اما کسی مثه خونواده من اجازه ورود کسی با مدرک پایینتر رو نمیدن.
بحث شعور و ... نیست..واقعا الان من میتونم پسر باشعور و پولدار و با خونواده و خوش قیافه و ... برات ردیف کنم که چون دیده با مدرک دانشگاهیش به هیچ جا نمیرسه درسشو ول کرده چسبیده به کار و الان موفقه.

اما وقتی یه خونواده مثه مال من زیر بار نمیره..

نمیشه تو ازدواج زیاد سر خود بود..نمیشه رو حرف پدری که انقد سختگیره حرف زد..نمیشه تو ازدواج با زمین و زمان جنگ کرد.

درسته گفتی حرف مردم برات مهم نیست..اما باید تو موقعیت قرار بگیری.
اگه مثه من ترجیح میدی ازدواجت طبق سبک روتین انجام بشه و ظاهرش باعث بسته شدن دهان خیلی ها و ارامش تو بشه مجبوری دور ادمای تحصیلات پایینتر رو خط بکشی.

بازم بستگی به شرایط خودت و خونوادت و موقعیتی که توش هستی داره.
نمیگم دور پیشرفتتو خط بکش...اصلا..

اما الان که بدون کنکور هم میشه رفت دانشگاه شاید بعدا موقعیت پیش بیاد.

حالا اگه بعدا با خواستگارای مدرک پایینتر مخالف نیستید جمیعا، ادامه تحصیل باعث بیشتر دیده شدنت هم میشه..اما اگه برعکس باشه.........................

نخواستم ناامیدت کنما.

موفق باشی

[sanjab]

با توجه به مطالبی که نوشتی، اولویت شما در زندگی خونواده ای هست که قرار هست در اینده تشکیل بدی
کار و تحصیلاتت در اولویت دوم قرار می گیرن و حتی گفتی که در شرایط خاص میتونی از همه این ها به نفع خونوادت صرف نظر کنی

و حالا سوال اینجاست که کدوم خونواده ؟!
شاید هیچوقت ازدواج نکردی، شاید ازدواج کردی و همسرت ترکت کرد، شاید ازش جدا شدی، شاید از دنیا رفت و شاید های بسیار که ممکنه برای هرکسی پیش بیاد.

سوال دوم اینجاست که این اولویت بندی شما از کجا نشات می گیره ؟
ایا فکر می کنی به عنوان یه همسر و مادر باید همه چیزت رو وقف خونوادت کنی ؟
شما بعد از ازدواج هم باید حریم شخصی خودت رو داشته باشی، حریمی که کار و تحصیلات و علایقت در اون قرار میگیره و همه اعضای خونه موظف هستن بهش احترام بذارن
انعظاف پذیری معنای خاص خودش رو داره و اصلا به این معنی نیست که شما خودت رو با هر شرایطی سازگار کنی، خیلی وقت ها دیگران هستن که باید خودشون رو با شما هماهنگ کنن
منظور من به هیچ وجه این نیست که خودخواهانه خونوادت رو در اولویت دوم مسائلت قرار بدی، اما باید بتونی همه ارکان زندگیت رو در کنار هم مدیریت کنی

خونه و خونواده و همسرو فرزند مهمترین رکن زندگی همه ماست اما همه زندگی نیست
اونچه که در درجه اول هست، حرکت صعودی شماست چیزی که ازش به عنوان خوشبختی یاد میشه
همون حرفای تکراری که اول خودت باید خوشبختی رو احساس کنی و بعد سعی کنی با یه ازدواج مناسب اون رو به کس دیگه ای هم هدیه بدی
و اینکه خوشبختی یه موقعیت مکانی یا زمانی خاص نیست بلکه همین حرکت رو به جلو هست، همه اینا رو خودت میدونی
این رشد کردن و کامل شدن مهم ترین رکن زندگی شماست

رشد کردن یه امر اجتناب ناپذیره ممکنه یه زمانی به خاطر خونوادت تمایلاتت رو سرکوب کنی، اما نمی تونی اون ها رو ازبین بیری و قطعا تاثیرات منفی این سرکوب توی زندگی خونوادگیت هم نمود پیدا میکنه
اگر قرار باشه درس و بحث و کار شما یه امر تفننی و سرگرم کننده باشه، عملا کسی اون رو جدی نمیگیره و در واقع کسی شما رو جدی نخواهد گرفت
با اعتماد به نفس کامل و خیلی محکم تر برای زندگی اینده ات تصمیم بگیر و همه چیز رو موکول به بعد از ازدواج نکن
تصمیمات مهم و کلانت رو همین الان بگیر، تا کسی شما رو انتخاب کنه که با شما هم مسیر باشه

بله خیلی از پسرا ترجیح میدن با دختری ازدواج کنن که تحصیلات کمتری داشته باشن، خیلی باهوش نباشن و همیشه عقب تراز خودشون حرکت کنن
اما همین پسر بعد ازدواج، زن های موفق رو به همسرش نشون میده و او رو به بی مصرف بودن یا بی خاصیت بودن محکوم میکنه، سرزنش میکنه!
هرچند ته دلش از اینکه با زنی هست که در کنار اون لازم نیست خیلی به خودش زحمت بده و به چیزی فراتر از مسائل مالی و اتفاقات روزانه فکر کنه، احساس رضایت میکنه
این ها همون ادم های سطحی و بی فکری هستن که هیچوقت طعم خوشبختی واقعی رو نخواهند چشید، چون ترجیح میدن به جای حرکت کردن درجا بزنن

واقعا صد آفرین به شما خارپشت عزیز

واقعا عمیق و زیبا فکر می کنی از یک پسر ایرانی کمی بعیده

دوست عزیز

فارغ از جنبه مادی که ممکنه ادامه تحصیل برای شما امتیاز داشته باشه. بدست آوردن استقلال رای ، خود باوری، عزت نفس و اعتماد به نفس، هدفمند بودن در

زندگی، بهینه استفاده کردن از وقت، خوش فکر شدن، در اجتماع بودن، هم فکری باهمسر و جامعه به دلیل به روز شدن و در اجتماع بودن،

تربیت فرزندان آپ دیت و به روز در آینده و...... و صدها دلیل دیگه کمک میکنه یاد بگیری بهتر زندگی کنی حالا چه با ازدواجی که ختم به خیر شود،

چه ازدواجی که خدای نکرده با شکست یا مرگ طرف مقابل همراه باشد و چه اگر هیچوقت موقعیت ازدواج مناسب نصیبت نشود.

اگه می بینی مادر شما و یا مادر من و یا مادر رایحه (ببخشید رایحه عزیز در مثل مناقشه نیست) و یا مادران اطرافمون اینقدر در گیری با خودشون و شوهرشون

و ما فرزندان دارند شاید یکی از دلایلش این باشه که یاد نگرفتند خوب فکر کنند، خوب عمل کنند، خوب زمانشان و زندگی شان را مدیریت کنند،

بدون شک درس خواندن این مسیر را هموارتر می کند.......

به قول دوستی ازدواج هدف نیست وسیله است.

[دختر مهربون]

"و حالا سوال اینجاست که کدوم خونواده ؟!
شاید هیچوقت ازدواج نکردی، شاید ازدواج کردی و همسرت ترکت کرد، شاید ازش جدا شدی، شاید از دنیا رفت و شاید های بسیار که ممکنه برای هرکسی پیش بیاد."

بله دقیقاً من هم به مادرم همینا رو میگم.

"خیلی هاشون ادم هایی هستن که موقعیت خونوادگی و اجتماعی شما و شخصیت شما براشون جالب هست،اگر عاقل باشن، شما رو صرفا به خاطر بالاتر بودن مدرک تحصیلیت کنار نمیگذارن، بلکه همه خصوصیات اخلاقی شما رو باهم درنظر میگیرن"

درسته. اما شاید من (یا در واقع پدرم) اونها رو بخاطر مدرکشون کنار بذارم!

"اما سوال اخر اینجاست که وقتی تمام مدت انلاینی و توی تالار پرسه میزنی و اونوقت هایی هم که مثلا داری درس میخونی به فکر خواستگارات هستی، کی وقت می کنی درس بخونی ؟!"

میدونم اینو ننوشتی که توضیح بدم. ولی محض اطلاع،
استثنااً (چه جوری مینویسنش!) دیروز بعد از ظهر و امروز توی تالار زیاد بودم. اونم به خاطر اینکه یه نتیجه ای از تاپیکم بگیرم و بهتر بتونم به درسم برسم. اگه دقت کنی چند وقتی هست که ترک کردم!



ممنونم حرفات بدردم خورد.


------------------
آقا، یه چیزی واسه خنده(شایدم گریه!)
پس فردا من نیام بگم خواستگار ندارم همه تون برگردید بهم بگید موقعیت شما واسه پسرا ...! (همون جوابی که به خیلی ها داده میشه.)
----------------

سلام به اون یکی بهار عزیز.
خوش اومدی

اگه مثه من ترجیح میدی ازدواجت طبق سبک روتین انجام بشه و ظاهرش باعث بسته شدن دهان خیلی ها و ارامش تو بشه مجبوری دور ادمای تحصیلات پایینتر رو خط بکشی.

نه!
بهت توصیه میکنم دیدت رو عوض کنی بهار جان!!
چه فایده آخه!
بنده، همون یک فاکتور آرامش خودم رو گذاشتم راس امور، خودش به هزار و یک زیر مجموعه تبدیل شده. حالا شما فاکتور بسته شدن دهان دیگران رو هم اضافه کردی، دیگه چه شود!!

نخواستم ناامیدت کنما.

نا امیدم که نکردی. فوقش اینه که رسیدم سر همون دودلی خودم:)
ولی مرسی که نظرت رو گفتی.

-------------------

ممنونم ازت سنجاب عزیز

[tanha23]

سلام دختر مهربون عزیز . ببین من نظرم اینه که اگه منظورت از ادامه تحصیل فوق لیسانس هست حتما فوقتو بگیر و اصلا این مدرک نه تنها موقعیتتو به خطر نمیندازه بلکه ادمهای بهتری سر راهت قرار میگیرن به تو به چشم بهتری نگاه میشه و موقعیتت صد درصد بهتر میشه و هیچوقت پشیمون نمیشی پس بخون .اما اگه دکترا منظورته باید بگم بله این مدرک ترسناکه برای پسرها چون نگران دید تو نسب به خودشون و زندگی هستن و اینکه خود تو هم سخت پسندتر میشی البته کمی . درمورد دکترا به نظرم ممکنه باعث شه موقعیت ازدواج کم شه اما فوق نه تنها بد نیست بلکه بهتر هم هست . الان تا چهار سال بعد همه فوق دارن نگیری پشیمون میشی .

[دختر مهربون]

"ایا فکر می کنی به عنوان یه همسر و مادر باید همه چیزت رو وقف خونوادت کنی ؟
شما بعد از ازدواج هم باید حریم شخصی خودت رو داشته باشی، حریمی که کار و تحصیلات و علایقت در اون قرار میگیره و همه اعضای خونه موظف هستن بهش احترام بذارن
انعظاف پذیری معنای خاص خودش رو داره و اصلا به این معنی نیست که شما خودت رو با هر شرایطی سازگار کنی، خیلی وقت ها دیگران هستن که باید خودشون رو با شما هماهنگ کنن"

الان که دوباره خوندم این حرفا رو، یاد ایرادایی که از مادرم میگرفتم افتادم. که همیشه توی فکرم میگفتم چرا انقدر خودش رو ندید گرفته توی زندگی مشترک! و حتی بعضی وقتا فکر میکردم ریشه خیلی از مشکلاتشون از همین مساله هست!
خیلی از مادرامون اینجوری زندگی کردن.
حالا این ویژگی داره به من سرایت پیدا میکنه!

---------------------
"منظور من به هیچ وجه این نیست که خودخواهانه خونوادت رو در اولویت دوم مسائلت قرار بدی، اما باید بتونی همه ارکان زندگیت رو در کنار هم مدیریت کنی"

وسط بودن خیلی سخته. من تجربه شو ندارم یا این ور بوم آویزونم یا اون ور بوم!

------------------

تنها جان، بله. منظور من ارشده. نه دکترا.
ممنونم ازت.

[بهار.زندگی]

نه!
بهت توصیه میکنم دیدت رو عوض کنی بهار جان!!
چه فایده آخه!
بنده، همون یک فاکتور آرامش خودم رو گذاشتم راس امور، خودش به هزار و یک زیر مجموعه تبدیل شده. حالا شما فاکتور بسته شدن دهان دیگران رو هم اضافه کردی، دیگه چه شود!!

من اینو بنا به شرایط خودم گفتم..چون میدونم این قضیه ارتباط کاملا مستقیم با خونواده من داره..
برای همین بهت میگم شرایط خونوادت رو کاملا بسنج.
تجربم بهم گفته نمیشه تو ازدواج با یه فامیل و خونواده در افتاد..اگه خونواده تو مثه خونواده من به مسائل ظاهری خیلی خیلی اهمیت میدن ناچاری تو هم توجه کنی.
اما اگه نه براشون مهم نیست.خوب توهم با خیال راحت میتونی فقط به معیارای خودت فکر کنی.

تقریبا تکرار پست قبلم شد.فقط خواستم ابهام رو رفع کنم.

و یه نکته دیگه و کلی رو بگم که شاید ربط مستقیمی به تاپیکت نداشته باشه و شایدم داشته باشه.

منم موافق پیشرفت و مستقل بودن و مادران اپدیت و گله از مادرامون واسه پیشرفت نکردنشون و ... هستم.
اما یه نکته رو در نظر بگیر.که مادرامون قدم اول رو برداشتن.یعنی ازدواج کردن..و مشکل توجه نکردن به خودشون هست.
اما قدم اول رو هنوز برنداشتیم.
باید واقع بین بود.همه ما میدونیم تعداد پسرهای اماده ازدواج از دخترا کمتره.
همه ما میدونیم شرایط اقتصادی مملکت ما افتضاحه و این فشار روی دوش مردا بیشتره.
همه ما میدونیم کارفرماها دنبال جذب نیروی ارزان که عموما دخترا هستن،میباشن.
همه ما میدونیم با این حساب فرصت شغلی پسرها پایین میاد.همه ما میدونیم پسری که بخواد هم ارشد بگیره و هم تو این شرایط کار کنه و پس انداز قابل قبول جمع کنه و هم اماده ازدواج بشه تعدادش کم میشه.

پس با این حساب خواهی نخواهی یه تعداد دختر مجرد میمونن.
دخترایی که مجردن لزوما تحصیلات پایینتر ندارن.به احتمال قویتر سازگاری بیشتر و توقع کمتر دارن.یعنی به مدرک لیسانس یا کمتر هم قانعن..به شغل ازاد هم قانعن و ...

پس اگه میخوای پیشرفت کنی کسی منعت نمیکنه.ولی توازن همه چیرو بهم نزن..شغل،درس،فردیت،سازگاری ،توقع.

نکته بعدی اینه که با بالا رفتن سن(البته نمیدونم چند سالته،گمونم تو یه مایه هایی هستیم،من 25سالمه) ممکنه،دقت کن گفتم ممکنه نه حتما یه شور و نشاطی تو وجودت ازبین بره..یعنی زمانی که تو نشستی تا خواستگار هم شانت پیدا بشه کم کم فیتیله احساس تو وجودت پایین بکشه و ازشور و حال بیفتی.که این مواقع ممکنه دو اتفاق بیفته.یا کلا از ازدواج سرد و بی میل میشی.
یا ازدواج میکنی اما کلی هزینه میکنی تا جبران مشکلات ناشی از عدم شور و حست رو کنی.
ممکنه هیچ کدوم از این اتفاقا هم نیفته.

در حالیکه میشد تو چند سال زودتر که پرحس تر و پرانگیزه تر بودی ازدواج میکردی و هزینه ای که قراره صرف اون برگردوندن انرژی کنی صرف درس خوندن یا پیشرفت کاری کنی.
پس به خودت نگاه کن.به شخصیتت.و تصمیم بگیر.

و القصه تو خیلی به این اقایون نگاه نکن.یه مرد تا 40 سالگیش هم میتونه پر شور باشه..و صاحب موقعیت ازدواج.پس دغدغه ای مثه دخترا نداره.
و خوب من در مورد شرایط فعلی مملکتمون میگم نه مثلا شرایط کشوری که مثلا حامد زندگی میکنه و ممکنه با اینجا فرق فوکوله.

ابهاماتو رفع نکردم.و زیاد کردم.فقط خواستم به اینا هم فکر کنی.
هرچند خود من با این لالاییم خوابم نبرده.

موفق باشی

دخترایی که مجردن

اشتباه نوشتم..منظورم دخترایی که ازدواج کردن بود.و زمان ویرایش تموم شده بود.

[Parsa y]

سلام به همه دوستان

دوستان تماماً راجع به وظیفه ای که شما برای برخورد با موضوعی که مطرح کرده ای پست گذاشته اند که هر کدام با توجه به زاویه دیدشون درسته

اما

من میخوام از یک زاویه دیدگاه کلی به موضوع بپردازم .

در قالب چند سوال که شاید خواندن دوستان و کمی تامل روی اون خالی از لطف نباشه:

این سوالات صرفاً ایجاد یک فضای فکری خاص برای دوستانه و بیان راه حل نیست

من میگم متاسفانه بحث تحصیلات عالیه هم برای جوونای ما شده دردسر مهمی....

هم برای آقاپسرا و هم برای دختر خانوما


چرا ما باید تو زندگیمون برای رسیدن به یک شغل حتماً تحصیلات عالیه داشته باشیم؟

اونهایی که شغل و منصبی برا خودشون دست و پا کردن چند درصدشون تحصیلاتشون مرتبط با موضوع کاریشونه؟

مگه غیر از اینه که انسان باید کار کنه تا خرج زندگی خودش رو در بیاره؟

آیا نمیشه ما آدم عالمی باشیم و اتفاقاً مثلاً شغلمون نجاری باشه. آیا اشکالی داره....؟

بیاییم کمی فکر کنیم آیا چیزی یا چیزهایی بالا تر از علم هم هست که به اونها افتخار کنیم که همه میتونند داشته باشند ولی خیلی کمیابه و هر کی اونا رو داشته صد در صد تو زندگیش و خدمت به دیگران موفق بوده؟

من منکر تاثیر علم بر کیفیت انجام کارها در یک شغل نیستم. اما برای ما این علم دراکثر موارد غیر از یک کارت شناساییه یا اینکه جزئی از جهازمونه؟

مگه زندگی چیزی غیر از تلاش برای معاش برای رفاه خانواده و تربیت صحیح فرزندان و گرم نگهداشتن کانون خانوادست؟

قطعاً اینها نیاز به آگاهی و تجربه و خیلی چیزهای دیگه داره ولی آیا به مهندسی عمران هم احتیاج داره ؟ به سخت افزار چطور؟ ........


ببینید، میگم زندگی پدرو مادرهای بیسواد دیروز که الان یا در قید حیات نیستند یا اگر هم هستند پیر و ناتوان شده اندخیلی جالب بوده. مگه نه؟!!!!


مادر 6-7 تا بچه داشت از بعد از نماز پا میشد کل کارهای خونه رو مدیریت میکرد شاید کار هم میکرد مثل خیاطی ، رختشویی و .... پدر هم میرفت سرکار (معمولاً کارهای سطح پایین) تا دیر وقت بر می گشت خونه. چرا بچه های اونا کمتر مشکل داشتند؟

راستی میدونیم قدیما مادر های تو روستا از صبح زود تا شب چقدر کار انجام میداد. میدونیم پدر ها چقدر زحمت میکشیدند؟

یادشون بخیر . دست زنده هاشون رو میبوسیم.

[فرهنگ 27]

هدفت از فوق لیسانس چیه؟

[matrix_14]

بله خیلی از پسرا ترجیح میدن با دختری ازدواج کنن که تحصیلات کمتری داشته باشن، خیلی باهوش نباشن و همیشه عقب تراز خودشون حرکت کنن
اما همین پسر بعد ازدواج، زن های موفق رو به همسرش نشون میده و او رو به بی مصرف بودن یا بی خاصیت بودن محکوم میکنه، سرزنش میکنه!
هرچند ته دلش از اینکه با زنی هست که در کنار اون لازم نیست خیلی به خودش زحمت بده و به چیزی فراتر از مسائل مالی و اتفاقات روزانه فکر کنه، احساس رضایت میکنه
این ها همون ادم های سطحی و بی فکری هستن که هیچوقت طعم خوشبختی واقعی رو نخواهند چشید، چون ترجیح میدن به جای حرکت کردن درجا بزنن

کاملا با این قسمت مخالفم.من به عنوانه یه لیسانسه هیچ موقع خاستگاری یه خانوم که مدرک دکترا داره نمیرم.این به خاطر این نیست که من آدم سطحی نگر و بی فکری هستم اتفاقا چون میدونم این اختلاف مدرک میتونه تو آینده مشکل ساز باشه یه همچین ریسکی رو نمیکنم . (برای درک بهتر میتونید تو همین فروم تاپیکهایی رو پیدا کنید که خانوم از پایین بودن مدرک شوهرش یه غول ساخته و تا مرز جدایی هم پیش رفته)پس آدمهایی که چنین دیدگاهیی دارن نه تنها آدمهای بیفکری نیستن بلکه آدمهایی هستن که سعی میکنن از تجربیات دیگرون نهایت استفاده رو ببرن .
دوست من برای این که با دیدگاه خانومها بیشتر آشنا بشی بهتره یه نظر سنجی ایجاد کنی تا به حرفم برسی.
خدا زن رو طوری آفریده که دوست داره همسرش از خودش بالاتر باشه تا بتونه بهش به عنوان یه تکیه گاه نگاه کنه و بهش اعتماد کنه به خاطر همین هم هست که مشاورها توصیه میکنن مرد هم از لحاظ سنی هم تحصیلات و هم مادیات کمی باید از زن بالاتر باشه.

[sanjab]

اتفاقا چون میدونم این اختلاف مدرک میتونه تو آینده مشکل ساز باشه یه همچین ریسکی رو نمیکنم . (برای درک بهتر میتونید تو همین فروم تاپیکهایی رو پیدا کنید که خانوم از پایین بودن

مدرک شوهرش یه غول ساخته و تا مرز جدایی هم پیش رفته)پس آدمهایی که چنین دیدگاهیی دارن نه تنها آدمهای بیفکری نیستن بلکه آدمهایی هستن که سعی میکنن از تجربیات

دیگرون نهایت استفاده رو ببرن .

دوست عزیز

امیدوارم خارپشت عزیز خودش جوابی به پستتون بده ولی آنچه به ذهن من میرسه اینه که درپست خارپشت و در پست من ان قسمتهایی که مشخص کردم:

هرچند ته دلش از اینکه با زنی هست که در کنار اون لازم نیست خیلی به خودش زحمت بده و به چیزی فراتر از مسائل مالی و اتفاقات روزانه فکر کنه، احساس رضایت میکنه

اگه می بینی مادر شما و یا مادر من و یا مادر رایحه (ببخشید رایحه عزیز در مثل مناقشه نیست) و یا مادران اطرافمون اینقدر در گیری با خودشون و شوهرشون

و ما فرزندان دارند شاید یکی از دلایلش این باشه که یاد نگرفتند خوب فکر کنند، خوب عمل کنند، خوب زمانشان و زندگی شان را مدیریت کنند،

بدون شک درس خواندن این مسیر را هموارتر می کند.......

اشاره به این داره که مردانی که شبیه مادرانمون اهل رشد و ترقی نیستند نه صرفا ادامه تحصیل، اهل یک زندگی و روزمرگی هستند ترجیح می دهند زنی داشته باشند که از

خودشون پایین تر باشه. من جمله "یاد نگرفتند خوب فکر کنند، خوب عمل کنند، خوب زمانشان و زندگی شان را مدیریت کنند،" برای پدران خودمون هم لازم می دونم. به نظر من طریق

رشد و شکوفایی و جدایی از روزمرگی فقط درس خوندن نیست ولی درس خوندن یکی از این راههاست.

اگر مردی هستی که اهل پرواز کردن و اوج گرفتن هستی حال چه در درس چه در کار حرفه ای خودتت، چه ورزش مورد علاقت و....بدنبال زنی اینچنین باش که هم بیشتر درکت می کند

و همراهیت میکند و هم در اینده فرزندانی مانند خودتت خواهی داشت. و اگر برعکس پر پرواز نداری و بدنبال زندگی آرام و بدون تنش و دردسر هستی بدنبال زنی پایین تر و مطیع باش.

بعبارتی کبوتر با کبوتر باز با باز کند همجنس با همجنس پرواز.

من در اطرفم دوستان زیادی با درجه دکتری می شناسم که با همسر با تحصیلات کمتر ازدواج کرده اند و موفق بوده اند. تاپیکهای موجود در اینجا مشخص است که مانند اورژانس

بیمارستان است و افراد مشکل دار اینجا هستند، افرادی که شاد و خوشحال زندگی می کنند که در این مورد تاپیک نمی زنند. آیا با این همه خیانتی که اینجا بیان می شود می توان

نتیجه گرفت همه مردها اهل خیانتند؟؟؟

نکته ای که به نظرم دختر مهربون باید رعایت کنه اینه که واقعا چه نوع زندگی دوست داره در آینده داشته باشه و کنار چه نوع مردی دوست داره زندگی کنه، این امر کاملا شخصی است

و هیچکدوم عیب و ایرادی ندارند ولی جهان بینی هرکدوم متفاوت هست. اگر می خواهی با مردی همراه باشی که بدنبال پرواز کردن و اوج گرفتنه پس خودتت هم چنین باش و بدنبال آن

فرزندانی اینچنینی تربیت کن. اگر هم بدنبال مردی هستی که به شیوه سنتی فکر کند و بدنبال زن پایین تر باشد پس همینجا کافی است. در اینصورت مطمئنا خواستگارانی اینچنین نیز خواهی داشت.


موفق باشید