آیا من در ازدواج پر توقع هستم؟؟

[saaber]

سلام دوستانه جدیده من
خانم سنجاب من یه پیشنهاد دارم...شما تمایله نسبی خودتون رو یک جوری نشون بدید ولی بصورت جزئی و گذرا... مثلا" ارسال یک مسیج یا ایمیل عاشقانه و با محتوای به در بگی دیوار بشنوه!!!
بعد ازین منتظره عکس العمله اوشون باشید اگه خواهان واقعی باشه میاد جلو و هرکاری میکنه و اگر هم نه که شما ذهنه خودتونو آروم کردید
من اینارو از طرفه یه پسر گفتم که شاید در شرایط مشابه بودم
با این کار برای همیشه خیال و وجدان خودتونو راحت کنید
درووود

[sanjab]

بهتره با این واقعیت کنار بیاید که مردها چه بد چه خوب، به همون دلایلی که براتون ارزشمند هستند نمی تونند همه چیزشون روهمسرشون بدونند چون بعدا به همین دلیل انسانهایی وابسته و ضعیف خطاب خواهند شد. برای یک مرد، شغل، پیشرفت تحصیلی، کاری ، رفاه، آینده روشن یک قسمت مهم از زندگی هستند و بسیاری از مردان بیم آن را دارند که به طور مثال بعد از رها کردن شغل پردرآمد اولین کسی که سرکوفت درآمد کم را به او بزند همین خود شما باشید!
من تصور می کنم این آقا با اشراف بر تمامی این مسائل، انتخاب کرده است.

دوست عزیز

ممنون از پاسختون و این که این تاپیک زیر خاکی رو بالا آوردید. آنچه برای من بعد از این اتفاق علامت سوال بود و دوست داشتم در مورد خصوصیات رفتاری آقایون بیشتر بدانم این بود که چرا ایشان که

از لحاظ گفتار و رفتار بگونه ای نشان می داد که علاقمند است، و با توجه به اینکه مرد باید نیاز باشد و زن ناز با بوجود آمدن مشکل شغلی

در شهرهای متفاوت به این راحتی عقب نشینی کرد و هیچ تلاشی نکرد در کسب رضایت من؟! می دانم که این روزها یافتن شغل مناسب اصلا کار آسانی نیست ولی می توانست

بجای غیر مستقیم درخواست کردن برای رفتن من به آن شهر مستقیم و شفاف احساس خود رابیان کندو درخواست رفتن من را بکند؟ آیا جواب نه شنیدن اینقدر دردناک است؟

با توجه به اینکه ایشان می دانست من برای کمپانی که ایشان کار می کردند در ان شهر پذیرفته شده ام و براحتی می توانم آنجا مشغول شوم؟! ولی ترجیح دادند مسئله پاک شود.

آیا واقعا اینقدر کار در اولویت اول هست برای آقایون نسبت به عشق و احساس قلبی که حتی باعث اظطراب و لرزش می شد؟؟

من واقعا از رفتار ایشان احساس می کردم علاقه مند هستند ولی آیا اینقدر امکان شنیدن پاسخ منفی برای آقایان سخت است؟

ایا براحتی این احساس علاقه ای که من در ایشان احساس کردم، لرزش و اضطرابی که داشتند (با توجه به اینکه ایشان فرد مثبت و معقولی بودند)

بدین راحتی فروکش می کند و یا به راحتی نسبت به شخص دیگری این احساس ایجاد می شود و مورد قبلی فراموش می شود؟؟

من یه پیشنهاد دارم...شما تمایله نسبی خودتون رو یک جوری نشون بدید ولی بصورت جزئی و گذرا... مثلا" ارسال یک مسیج یا ایمیل عاشقانه و با محتوای به در بگی دیوار بشنوه!!!
بعد ازین منتظره عکس العمله اوشون باشید اگه خواهان واقعی باشه میاد جلو و هرکاری میکنه و اگر هم نه که شما ذهنه خودتونو آروم کردید
من اینارو از طرفه یه پسر گفتم که شاید در شرایط مشابه بودم
با این کار برای همیشه خیال و وجدان خودتونو راحت کنید
درووود

دوست عزیز ممنون از پاسختون. ولی با توجه به مدتی نزدیک به 2 سال که از این موضوع گذشته و خصوصیات اخلاقی من که تابحال بچه مثبت بودم

و برخورد ایشان در آخرین دیدار که توام با اضطراب و لرزش و یک نوع ترس و فرار از من...... یا از احساسشون .......بود ترجیح می دم

که موضوع رو بدست فراموشی بسپارم؟! گرچه هنوز هم برایم سوال است که چرا شخص تحصیلکرده، معقول، مثبت و متینی که خودش احساس علاقه ای داره و

احساسش رو به فرد دیگه با رفتار و اعمالش منتقل می کنه به این راحتی و بدون هیچ تلاشی فراموش میکنه و یا شاید هم جایگزین؟!

[yaaldaa]

سلام sanjab عزيز
قبلا پستت رو خونده بودم ولي چون ديدم مال خيلي وقت پيشه چيزي نگفتم ولي حالا كه هنوز برات سواله منم نظرم رو مينويسم

چرا ایشانبه این راحتی عقب نشینی کرد و هیچ تلاشی نکرد در کسب رضایت من؟!می توانست

بجای غیر مستقیم درخواست کردن برای رفتن من به آن شهر مستقیم و شفاف احساس خود رابیان کندو درخواست رفتن من را بکند؟ آیا جواب نه شنیدن اینقدر دردناک است؟
آیا واقعا اینقدر کار در اولویت اول هست برای آقایون نسبت به عشق و احساس قلبی که حتی باعث اظطراب و لرزش می شد؟؟

اول بگم كه خيلي خوب دركت ميكنم و در شرايطي مثل تو چند بار قرار گرفتم
نتايجي كه شخصا بهشون پي بردم از اين قراره ميتونه چند تا دليل داشته باشه مثل:
1.به خاطر اينكه اعتماد به نفس لازم رو در برابر شما نداره.براي خودم كه چند بار پيش اومد كه همش غير مستقيم ازم پرسيده ميشد كه مثلا آيا حاضرم به شهرشون برم؟شهرش خيلي خوبه ها.اگه برم ارتقاي شغلي پيدا ميكنم هااااا.فلان جا رو داره هااااااااا
اوايل كه ديدم مستقيما نميتونه حرفش رو بزنه چون خيلي رك هستم با خودم فكر كردم نبايد با صراحت و بدون مكث حرف ميزدم كه به خودش گرفته.
ولي نتيجه اي بهش رسيدم يكيش اين بود كه اين آدم خودش رو در اين حد نميبينه كه يك نفر مثل من صرفا به خاطر خودش شخصش حاضر باشه تغيير مكان بده در حاليكه كه ما ميگيم ميتونيم.بعدا چه طوري ميتوني اين اعتماد به نفس رو بهش بدي؟نميتوني. خودش بايد توانش رو داشته باشه
2.نتيجه ديگه اي كه گرفتم اين بود كه اين نشون دهنده يه مشكل بالقوه است وقتي دو نفر در مورد يه موضوع به اين مهمي نميتونن شفاف صحبت كنن و نتيجه بگيرن چطور ميتونن دو نفري يه زندگي رو اداره كنن.يعني از اولش وقتي يه جاي اصلي كار ميلنگه
خب تا آخرش ميلنگه

چرا شخص تحصیلکرده، معقول، مثبت و متینی که خودش احساس علاقه ای داره و

احساسش رو به فرد دیگه با رفتار و اعمالش منتقل می کنه به این راحتی و بدون هیچ تلاشی فراموش میکنه و یا شاید هم جایگزین؟!

يه مثال ميزنم مثلا يكي از دوستاي خودم آدم بسيار مثبتيه كه كمتر من مثلش رو ديده بودم ولي خودش ميگفت چندبار كه اگر شوهرش بالاتر از خودش ميبود نميتونست باهاش زندگي كنه.من نميفهميدم تا اينكه بعد گذشت حدود يك سال تازه منظورش رو فهميدم با چشماي خودم ميديدم كه چقدر از ديدن پيشرفت امثال خودش رنج ميكشه ونميتونه تحمل كنه و روند اصلي زندگيش رو همين تفكرش شكل ميده. يعني اين حسادت يا رقابت يا هرچي با وجود خيلي از ويژگي هاي خوبش محرك اصلي زندگيشه.مثلا در مورد بچه دار شدن اصلا قصدش رو نداشت نميگم كه من كامل ميدونم ولي در جريان بودم كه بلافاصله (وقتي ميگم بلافاصله يعني واقعا بلافاصله)بعد از اينكه چند تا از هم رده هاش باردار شدن ايشون هم ....
حالا يه بچه داره
ويا در كاري كه توانايي نداشت(يعني پشتكار زيادي مي خواست كه اون پشتكارش رو نداشت) و ما شاخ دراورديم هر جور بود همون پيشرفتي كه شوهرش داشت رو بهش رسيد بعد يك ماه....
حالا اين خوبه يا بد
اگه از اول حس ميكرد نميتونه و همسرش يه برتري داره كه اون نميتونه بهش برسه چي ميشد
ميخوام بگم اون بنده خدا شايد يه چيزي ميدونسته و شما هم نميتونستي عوضش كني