ممنونم شارلوت و پدر بزرگ عزیزم.
شارلوت جان ممنون که درک میکنی و میدونی که چه حال بدی دارم. ترجیح میدم هرگز ازدواج نکنم ، اما این موضوع رو نگم.
دردناکه. من اسطوره اشتباهم . اما تمومش کردم. الان 16 ماه میگذره که تمومش کردم. بسیار رنج آور بود که به تنهایی از پس اشتباهم و تاوان سنگینش در بیام . خیلی خیلی بغرنج.
همین که تنهایی برای ترمیم رفتم تمام هستی مو له کرد. له واقعی. من توجیه نمیکنم من مورد تجاوز قرار نگرفتم. نه. اما اون موقع عاشقش بودم. هر چند عشقم به نابودی کشید....
میترسم از اینکه سرزنشم کنه. میترسم از یه عمر زندگی با سر افکندگی. میترسم از تحقیر. منی که دارم سعی میکنم سالم زندگی کنم. منی که به خاطر عشق و نه هرگز لذت ، اینطوری شدم.
پدر بزرگ عزیزم ، مشتاقانه منتظر حرفای شما هستم. اصلا اگه منتظر نبودم که تاپیک ایجاد نمیکردم. حداقل آروم میشم. کمکم کنید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)