در ماجرایی کمی مشابه بودم. اتفاقی متوجه پنهان کاری همسرم شدم. به جان مادرش و من قسم خورد که اشتباه می کنم.
تا اینکه ده روز پیش شواهدی پیدا شد که قابل حاشا کردن نبود. کار جالبی که کرد (هر چند که دیر بود ) این بود که گفت به من 24 ساعت فرصت بده، بعد از اون قبول کرد که من درست می گم و اون دروغ گفته.
از این جهت می گم 24 ساعت وقت خواستنش جالب بود که اگر این کار را در موقع مناسب انجام داده بود خوب بود. مثلا اگر شما بدون هیچ جوابی به همسرت ازش وقت می گرفتی و بعد با مشورت با یک نفر یا مثلا این سایت، تصمیم می گرفتی چه جوری جواب بدی.
بعضی مسایل نباید گفته بشه و من هم هیچوقت نمی خواستم که بدانم. اما اگر درست پوشیده بشه.
وقتی شما فیلم را از بین نبردی و همسر من هنوز با اون خانم ارتباط داره ( حدودش را نمی دونم )، پس پنهان کاری، بیهوده است. زمانی می شه اشتباه گذشته را پنهان کرد که با تمام وجود کنار گذاشته شده باشه.
من هنوز به نقطه مشخص و تصمیم درستی نرسیدم که بگم اگر به همسرتون بگید چه حالتی ممکنه پیش بیاد. رابطه گذشته یک طرف، پنهان کردنش یک طرف، ادامه دادنش یک طرف، قسم دروغ خوردنش یک طرف و ... حس خیلی بدی دارم.
من متوجه نشدم که شما توی فیلم تنها هستید یا کس دیگری هم توی فیلم هست؟ منظورم این است که متوجه نشدم چه جور فیلمی است.
راه حلی که به نظر من می رسه این هست که از خانمتان بخواهید کلا مساله را فراموش کند. بگید که راهی برای اثباتش به نظرتون نمی رسه و حاضرید قسم بخورید که همیشه بهش وفادار بودید ( اگر بودید) و اون هم بهتره که خودش را اذیت نکنه.
شاید اگر از یک مشاور حضوری کمک بگیرید که خانم را توجیه کند بد نباشد.








علاقه مندی ها (Bookmarks)