سلام دوست عزیز
مشخصه که شما عاقل و فهمیده هستی.نه به خاطر مدرک و سمتت بلکه به خاطر حفظ آرامش و رفتارهای مناسبت.
این موضوع رو فعلا برای هیچکس باز نکن.نذار قبحش برای همسرت بریزه.از طرفی هم ممکنه از روی ندونم کاری این کار رو کرده باشه و پشیمون بشه.اونوقت دیگه نمیشه دیدگاه اطرافیان رو تغییر داد.
چیزی که مسلمه همسرت دچار خلا عاطفی شده.چون دقیقا استارت این اتفاقات زمانی بوده که شما تهران بودی.
کار کردن زن خارج از منزل خوبه اما نباید طوری باشه که اونو از رسیدگی به همسر و خونه باز داره.تجربه نشون میده زنانی که سرکار میرن فرصت رسیدگی به خودشون و همسرشون رو ندارن.البته حق هم دارن.به خصوص اگر مثل شما سمتی هم داشته باشن.
یه زن خونه دار یا حداقل دارای کار نیمه وقت خیلی بیشتر میتونه به آشپزی و خونه داری و خودش و همسرش رسیدگی کنه.
اگر میتونی و شرایطش رو داری یه مدت سرکار نرو و عنان زندگی رو بگیر دستت.
همسرت باید ریشه ایی مشکلش حل بشه.
شما نمیتونی همسرت رو توی شیشه کنی و نذاری کسی بهش نزدیک بشه.این خودشه که باید بفهمه تعهد یعنی چه .
شما میتونی با همه دخترها و خانومهای دور و بر همسرت صحبت کنی؟!
مسلما نمیتونی
نوشته بودی که همسرت بهت توجهی نداشت.شما چطور؟شما بهش توجه میکردی؟از لحاظ عاطفی بهش رسیدگی میکردی؟
چیزی که من از صحبتهای میفهمم جریان شما شده مثل مادر و پسر.مادری که پسرش رو بیش از حد حمایت مالی میکنه و اونم روز به روز بی مسئولیت تر میشه.
مرد باید مسئولیت داشته باشه.انقدر که دیگه فرصتی برای اینجور کارها نداشته باشه.
چرا هزینه های مالی مسافرت و ...رو شما پرداخت میکنی؟
عکس العمل همسرت چیه؟پشیمونه؟پرخاش میکنه؟ساکته.؟
مشاور خیلی بهتون کمک میکنه.میتونه دقیقا بفهمه درد همسرت چی بوده و چرا رفته سمت این موارد.رابطه ات رو هم با اینجا قطع نکن.
ارامش خودتو حفظ کن و به حرفهای مشاور گوش بده.جلوی گریه ات رو نگیر.بذار هر وقت دلت خواست گریه کنی.برا اینکه جو متشنج نشه توی حموم گریه کن و یه دوش بگیر.خیلی سبک میشی.
فکر نکن تنهایی.ما همه پیشت هستیم.اینجا هم مشاورای خوبی داره که میتونن بهت کمک زیادی بکنن.
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)