الان که با چشمای پر از اشک اخرین پستتون رو میخونم فقط میتونم بگم متاسفم و احساستون رو متاسفانه درک میکنم.وقتی تایپیک شما رو دنبال میکردم هرگز فکر نمیکردم به وضعی تقریبا مشابه شما برسم.چند روز پیش به طور اتفاقی ایمیل های همسرم رو به عشق سابقش دیدم.شکستم...براتون آرزوی آرامش دارم آرش عزیز








علاقه مندی ها (Bookmarks)