دوست داشتن هم دانشگاهی

[yasa]

اگر نظر من به عنوان یه دخترو بخوای بدونی نه کارشناس بهش بگو! به خودشم بگو خیلی مودبانه و محترمانه بگو برای آشنایی و ...
چون اگر قضیه ی دوستت و دوست دخترش رو پیش بکشی شاید اون دختر ناراحت بشه که چرا دیگران در جریان قرار گرفتند. یعنی اگر من بودم ناراحت میشدم!

در مورد شرایطت که میخوای ادامه تحصیل بدی یا سربازی یا اینا با خودش صحبت کن شاید خودش راضی باشه و بپذیره.

تجربه ی شخصی به من نشون داده تعداد ازدواج های موفقی که تو سن پایین تر صورت گرفته حتی اگر با یکسری کم و کاستی ها و نارسایی ها همراه بوده خیلی بیشتر از اونایی بوده که تو سن بالا بوده و طرف صبر کرده تا تمام شرایطش به طور کامل برای ازدواج مهیا شه! شاید عقل اینو نفی کنه اما فعلا که دور و بر من اینجوری بوده. خود دانی موفق باشی

[صاعد]

سلام
من کامل با خانواده صحبت کردم دلایلی برای منطقی نبودن اینکار بیان کردن که کامل منطقیه منم از اول قبول داشتم تمام نشدن درس نرفتن خدمت کار خونه و ...
چقدر مسخرست اگه بخواهی پاک زندگی کنی از همه چیز باید بگذری ...
من تو زندگیم اینقدر گذشت کردم که خسته شدم و هربار بخاطر گذشتم ضربه خوردم و همیشه می گم ای کاش این کار را نکرده بودم اما سر این موضوع نه عقب می رم نه فراموش می کنم .
هر چیزی در زندگی یک بار اتفاق می افته.
یکبار متولد می شی یکبار زندگی می کنی یک بار می میری.
حتی یک بار می تونی طعم خوش شیرنی رو بچشی بار بعد می گی هوس شیرنی کردم.
اولین باری که پشت رول می شینی برات لذت بخشه بار بعدی می شه نیاز عادت...
به نظر من فقط یک بار انسان عاشق می شه و یکی را از ته قلبش دوست داره (نظر شخصیمه) من حتی نمی تونم تصور کنم کسی دیگه ای جای ایشون وارد زندگیم بشه باعث عذابم می شه این فکر...
حالا من نمی دونم دوستان چجوری می گن ما هم تجربه کردیم خوب می شی یادت میره مگه زخمه که گذر زمان خوبش کنه و از خاطر بره تازه جای زخمم جاش از بین نمی ره خیلی از زخما تا آخر عمر روی بدنت می مونه و هربار یاد آور کاری رو مکنه که منجر به زخمی شدنت شد و باعث عذابت می شه و...
و نکته جالب پدر می گفت اگه این عشق دو طرفه بود می شد صحبت کرد اما چون عشقت یه طرفه هست نمی شه .
این نظرو خودمم از اول داشتم کسی که منو نمی شناسه برای چی باید به من فکر کنه؟
من با خانواده مشکلی ندارم خانواده خیلی خوبی دارم درک می کنن و نظراتشون هم درسته مادرم موافقه پدر هم بخاطر درس و خدمت می گه صبر کن اگه ازدواج نکرد پا پیش می زاریم اما ترس از دادن کسی خیلی دردناک تر از از دست دادنشه و حسرت اینکه ای کاش حداقل یکبار جرئت حرف زدن به خودم می دادم ای کاش می گفتم دوست دارم گردنتو که نمی زدن فوقش می گفت نه حداقل می دونستی تلاشتو کردی.
نمي خوام بعد ها اين جمله را براي خودم تكرار كنم.

از دوستان عزیزم می خوام در باره پست 44بازم نظر بدن ممنونم.
اين هم نظر دوست خوبم yasa هست

اگر نظر من به عنوان یه دخترو بخوای بدونی نه کارشناس بهش بگو! به خودشم بگو خیلی مودبانه و محترمانه بگو برای آشنایی و ...


در مورد شرایطت که میخوای ادامه تحصیل بدی یا سربازی یا اینا با خودش صحبت کن شاید خودش راضی باشه و بپذیره.

تجربه ی شخصی به من نشون داده تعداد ازدواج های موفقی که تو سن پایین تر صورت گرفته حتی اگر با یکسری کم و کاستی ها و نارسایی ها همراه بوده خیلی بیشتر از اونایی بوده که تو سن بالا بوده و طرف صبر کرده تا تمام شرایطش به طور کامل برای ازدواج مهیا شه! شاید عقل اینو نفی کنه اما فعلا که دور و بر من اینجوری بوده. خود دانی موفق باشی