میخوام نقاط ضعف و قوت خودمو بشناسم، کمکم میکنید؟

[آزرمیدخت]

[align=justify]سلام فرانک جون،

پس این مسئله باعث شده بالکل به جذابیت خودت شک کنی...

اما از این زاویه ای که من دارم نگاه می کنم، شکت بی اساسه.

در واقع اینکه پسر عمه ت نمی تونه نسبت به تو حس خاصی داشته باشه، دلایل ساده ای داره. اینکه اون ده سال ازت کوچکتره و هیچوقت به خودش اجازه نداده در موردت فکر کنه. اون برات احترام قائله، دوستت داره، اما جنس علاقه ش با جنس علاقه تو فرق می کنه.

از نظر من احساسی که نسبت بهت داره، بیشتر به فاصله سنیتون برمی گرده، تا شخصیت تو.

فرانک عزیزم، من فکر می کنم آقایونی که هم تیپ و هم فکر خودت باشن، اتفاقا خیلی هم مشتاق به ارتباط برقرار کردن می شن. و خونواده هایی که پسرهای با این شخصیت دارن، به راحتی تو رو انتخاب می کنن. اخلاقت رو طوری تغییر نده که کسی سمتت بیاد، بلکه اجازه بده اونهایی سمتت بیان که اخلاقت رو می پسندن و تو رو همینطور که هستی دوست دارن. کارهایی که خلاف اعتقاداتت هست، انجام نده (منظورم کارایی مثل ابراز علاقه به پسر عمه ت هست).

بنابراین به خودت و شیوه زندگیت شک نکن. ممکنه یه سری رفتارهای جزئی رو بخوای تغییر بدی، یا بهتر باشه که تغییر بدی، اما به ریشه های اخلاقت شک نکن عزیزم.

مثلا من پیشنهاد می کنم بصورت افراطی فکرت رو مشغول به گناه انداختن دیگران نکن! این وسواس روابطت رو سنگین می کنه، و ممکنه اطرافیانت برداشت کنن که کلا تمایل داری تنها باشی.

اینکه گفتی دیگران تا الزامی نباشه، سعی می کنن باهات صحبت نکنن یا باهات تماس نگیرن، نشون می ده که ارتباطاتت رو سنگین می کنی. به نظر می رسه تصور نادرستی از رفتارهایی داری که می تونن باعث انحراف دیگران بشن. و سهم خودت رو از انحرافات احتمالی دیگران سنگین تر از چیزی می دونی که واقعا هست. یه بازبینی کلی روی این مسئله داشته باش.

توی روابطت راحت باش، خودت باش. اطرافیانت رو "انسان" ببین، سخت نگیر، به خودت اجازه بده اشرف مخلوقات خداوندت رو تجربه کنی، اینقدر عمیق به محرم و نامحرم تفکیکشون نکن! یک بازنگری روی نگرشت به "انسان" داشته باش.

احتمالا یه سری مسائل اینچنین رو لازمه بررسی کنی و یه رفتارهایی رو تغییر بدی، اما بنیان شخصیتت، و ریشه ی نگرشت سالمه. همونطور که اطرافیانت می گن، خیلی هم دوست داشتنی و خواستنی هستی، اما مثل هر دختر یا پسر دیگه ای، فقط از سمت هم تیپ های خودت انتخاب می شی. همونطور که تو هم مطمئنا فقط آقایون با تفکر و شخصیت نزدیک به خودت رو انتخاب می کنی. البته به نظر من بهتره قبل از انتخاب، به بعضی شرایط دیگه هم توجه کنی، یه چیزایی مثل سن.

موفق باشی دوستم، امیدوارم اونی که داره دنبالت می گرده زود زود پیدات کنه و روزهای شیرین و زیبایی رو در کنار هم داشته باشید.[/align]

[فرانک1389]

[align=justify]سلام فرانک جون،

اون برات احترام قائله، دوستت داره، اما جنس علاقه ش با جنس علاقه تو فرق می کنه.

از نظر من احساسی که نسبت بهت داره، بیشتر به فاصله سنیتون برمی گرده، تا شخصیت تو.

اتفاقا خودم اولین دلیلی که به ذهنم رسید همین بود اما چند بار که ازش سوال کردم اصلا و ابدا در مورد سن هیچی نگفت و حتی بار آخر ناراحت شد و پیام داد که : "حالا هی این لغت لعنتی شناسنامه رو تو سرمون نکوب.اصلا اگه به بزرگی باشه کسی از من بزرگتر نیست"
هیچوقت اسمی از سن نبرده حتی اشاره هم نکرده وگرنه برام راحت قابل قبول بود.

کارهایی که خلاف اعتقاداتت هست، انجام نده (منظورم کارایی مثل ابراز علاقه به پسر عمه ت هست).
پس دایی!


به نظر می رسه تصور نادرستی از رفتارهایی داری که می تونن باعث انحراف دیگران بشن. و سهم خودت رو از انحرافات احتمالی دیگران سنگین تر از چیزی می دونی که واقعا هست. یه بازبینی کلی روی این مسئله داشته باش.

فکر میکنم حق با شماست.سهم دیگران رو کمتر از خودم دیدم تا حالا واسه همین خودمو زیاد اذیت کردم


البته به نظر من بهتره قبل از انتخاب، به بعضی شرایط دیگه هم توجه کنی، یه چیزایی مثل سن.

در مورد سن...حواسم به این مورد هست.باور کنید خواستگارهای زیادی داشته ام که ازم کوچیکتر بودن اما هیچکدام مثل پسرداییم نبودند وگرنه یکی رو انتخاب میکردم.پسرداییم فوق العاده جا افتاده و پخته و خودساخته ست.خیلی بیشتر از سنش درک میکنه و زحمت کشیده و پیشرفت داره و حتی راضی به این مقدار پیشرفت نیست و برای آینده برنامه ریزیها و اهداف بلندی داره.اگر نمی شناختمش و اون چیزهایی که برام مهمه نداشت مثل خواستگارهام بهش فکر نمیکردم اما اون خیلی فرق داره.خودشم همیشه گفته منو با هیچکس مقایسه نکن من با همه فرق دارم.از هم سن و سالهام خیلی جلوترم و جلوترم میخوام برم و ...

موفق باشی دوستم، امیدوارم اونی که داره دنبالت می گرده زود زود پیدات کنه و روزهای شیرین و زیبایی رو در کنار هم داشته باشید.[/color][/align]

انشا الله ...خیلی ممنون دوست عزیز.

[آزرمیدخت]

[align=justify]

اتفاقا خودم اولین دلیلی که به ذهنم رسید همین بود اما چند بار که ازش سوال کردم اصلا و ابدا در مورد سن هیچی نگفت و حتی بار آخر ناراحت شد و پیام داد که : "حالا هی این لغت لعنتی شناسنامه رو تو سرمون نکوب.اصلا اگه به بزرگی باشه کسی از من بزرگتر نیست"
هیچوقت اسمی از سن نبرده حتی اشاره هم نکرده وگرنه برام راحت قابل قبول بود.

خب اینجا دوتا نکته به ذهن می رسه. اول اینکه ممکنه تشخیص پسرداییت در مورد علت احساسش اشتباه باشه. و دوم اینکه ممکنه فکر می کنه تو از اینکه بخاطر سن بهت فکر نکرده باشه، ناراحت می شی. و به این دلیل کتمان می کنه.

در هر صورت اینکه شما رفتارت طوری بوده باشه که پسر داییت با ده سال سن کمتر، به خودش اجازه در نظر گرفتن جنسیت رو نداده باشه، و تو رو مثل خواهرش دیده باشه، چیز بدی نیست.

فرانک جان بهتره هرچه زودتر احساست رو نسبت به پسرداییت تغییر بدی، همینکه می دونی پسر قابل اتکاییه، و می تونه همسر شایسته ای برای خواهرت باشه، خیالت رو از بابت خواهرت راحت می کنه.

به هرشکلی که می تونی بهش نشون بده که اون احساس برات زودگذر بوده، و تموم شده. حتی اگه می تونی کلا کتمان کن. چون این مسئله به راحتی می تونه باعث بشه از خواستگاری خواهرت منصرف بشه. و بعدا حسرت بخوری که چرا چنین پسری (که تاییدش می کنی) رو از دست دادی. چون می دونم مثل هر خواهری، دغدغه زندگی خواهرت رو هم به اندازه زندگی خودت داری. خصوصا حالا که بابا و مامان نیستن، و تو نقش خیلی پررنگ تری در زندگی و سرنوشت خواهرت داری.

موفق باشی عزیزم.[/align]