درمانده

[پیانیست]

سلام دوباره دوستان عزیزم
باید بگم که:
1-من اون زخم کهنه رو کاملا و کاملا فراموش کردم و اصلا به فکرش هم نمیفتم.واقعا از این بابت خوشحالم!
2-باید بگم خدا واسه ی من پیشامد خوب هم خواسته.یکبار منو از مرگ حتمی و یا اقلا از زنده ذلیل شدن نجات داده.
برنامه ها رو طوری جور کرد که خودم نفهمیدم چطوری حاجی شدم!!
و و و .................
3-فکر نمیکنم آدم بی انگیزه ای باشم.برعکس خیلی هم مشغله دارم.حتما انگیزه داشتم دیگه!فقط تحملم کمه زود خسته میشم
.
.
.
.
مشکل اصلی من اینه که فوق العاده فوق العاده! حساس و زودرنج هستم! و بدبختی اینه که اصلا از ظاهرم پیدا نیست!
فکرشو بکنید من یک دختر فوق العاده مغرور و مقرراتی هستم با 170 سانت قد و استیل نسبتا درشت(ولی ظریف هم هستم!!)!حریف پسر و دخترهای کارشکن و شر کلاس فقط و فقط خودمم.کسی جرات نداره بهم بگه بالای چشمت ابرو!
آخه من همیشه تا جایی که بتونم و از دستم بر بیاد(گاهی هم خارج از توانم!)برای دوستهام همه کار میکنم.و توقع دارم اونا هم همینطور رفتار کنن.ولی...............میان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمین تا اسمان هفتم هم بیشتر است.!!!!
بگم که من کمپانی اعتماد به نفس هستم و هیچ کمبودی ازش ندارم!
یه ویژگی خوب دیگه که دارم اینه که وقتی دلخوری بین من وبقیه پیش میاد بجای اینکه فقط مدت طولانی قهر کنم,اول يكم قهر ميكنم بعد زود پا پیش میذارم تا دلخوریها رفع بشه!!
اینم بگم که این ویژگی رو از اول نداشتم.خودم رو کشتم تا بدستش بیارم!اوایل فکر میکردم خودمو تحقیر میکنم ولی بعد فهمیدم روحم بزرگ میشه.البته نباید زیاده روی کنیم چون بزرگی زیاد روح دردسرش بیشتره!!!
ولی اطرافیانم اصلا اینکارو نمیکنن.اینکه بلد نیستن یا نمیخوان رو نمیدونم!
نسبت به اول تابستون 65% بهبود داشتم.! اگه بتونید واسهی مشکلاتی که گفتم بهم راه حل بدید ازتون متشکر میشم.

میخواستم بیشتر بنویسم ولی دیگه خسته شدم!برای الان کافیه!
ما رو از هرگونه نظر خود محروم نفرمایید.

همگی فرخ فرجام باشید