تنفر و احترام

[meinoush]

ببخشید صبا جان یه پست دارم توی تاپیکت اشغال می کنم.
آنی جان. منم مدام یه دیالوگ دو نفره بین خودمو خودم دارم! ولی مشکل اینه که نمی تونم مرز انفعال و پذیرش رو درک کنم. اگه هی بخوام پذیرش داشته باشم که همش باید رنگ محیط و ادمای اطرافمو به خودم بگیرم و هیچی از خود من نمی مونه. بعدشم نتیجه اش می شه انفعال. می شه راجع به این پذیرش بیشتر توضیح بدین؟ چطوریه و حدش کجاست؟ تفاهمی که بخواد از انعطاف پذیری زیاد من رخ بده نتیجه اش میشه رفتارای انفعالی. و در نهایت این من نیستم و هی دیگرانن که دارن منو تعیین می کنن.
ممنون.