گلاره عزیز
خودت رو چند لحظه جای همسرت بذار....اون همش در حال کار و فعالیت و چالش....و شما در حال (به قول خودتون) علافی و خواب و نهایتش کار خونه....خب عزیزم اگه شوهر شما اینو می خواست که می رفت یه دختر با تحصیلات پنجم دبستان می گرفت.
پاشوووو
ببین شاید مشکل جسمی و یا روحی داری (اگه هست حلش کن).....برو یه کار پیدا کن...تمام تلاشتو بکن که یه حقوقی هر چند ناچیز داشته باشی....زیاد توصیه نمی کنم با شوهرت همکار شی ولی باید خودتو بهش ثابت کنی تا توی کاراش دخالتت بده....اونوقت هم شما دغدغه ها و دلایل ناراحتیشو می فهمی و هم اون روی شما یه حساب دیگه باز می کنه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)