وابستگی دوستم به من (احساس گناه من)

[cascade]

تو نه انتقام بگیر نه محبت کن! یعنی سرد باش اینطوری منظورت رو بهتر متوجه میشه.
اصلا فکر کردن به این موضوع با این توصیفاتی که میگی برات عین سمه.چرا باید اینقدر ناراحت بشی...که حالا تصمیم به تلافی بگیری.راحت باهاش صحبت کن. ببین امشب هم مثل شب های دیگه بالاخره میگذره . اینقدر سخت نگیر. با ناراحتی و عصبانیت که ادم نباید تصمیم بگیره.موضوع رو اینقدر برای خودت کشدار نکن.......
مطمئن باش زمان مسائل رو حل میکنه...این تجربه ای هست که من دارم.به خدا توکل کن و فردا با ارامش تمام برو سر کلاس درس و تمرکز کن اینطوری هم تو اینده تو میسازی هم مسئله رو فراموش میکنی. همین الان خودت رو مجبورکن که یه کاری کنی.خودش بعدا میفهه که اشتباه کرده... و تو نباید ذهن و افکارت رو درگیرش کنی. من که با دوستم این مشکلات رو داشتم اون خیلی به درس فکر میکرد حتی المپیاد شرکت کرد و تا حد زیادی موفق شد یعنی با درس خوندن خودش رو مشغول کرد.همین که تو تا الان مشکل رو بهش گفتی میدونی چقدر شهامت میخواد ! یعنی افرین خیلی خوبه که تا اینجا پیش رفتی.

بذار هر چی میخواد بگه.......................اروم باش.نباید با تو اینطوری حرف بزنه.میدونم الان مثل اتشفشان هست. بعدا هم طبق طبیعت اتشفشان سرد میشه.تو درس زمین که خوندیم و تبدیل به سنگ های متفاوتی میشه... بالاخره اروم میشه....