وابستگی دوستم به من (احساس گناه من)

[d r e a m]

نمی دونم چی بهش بگم؟! ولی نمیگه چرا اخلاقت اینقدر فرق کرده؟
خواهش میکنم کمکم کنید دارم دیوونه میشم از دست کارام، دارم ناراحتش میکنم همش..302

راستش من هم از ابتدا که راجع به جزئیات رابطتون توضیح دادی همون طور که اقای مهرداد گفتن این احتمال رو دادم که دوستتون دچار اختلالات جنسی باشن چون همچین رفتارهایی و با این شدت احساس وابستگی
بین دو جنس موافق وجود نداره ..حتی من در بین دخترها که احساسی تر از پسرها هستن مشابه این رفتارها رو ندیدم!
به هر حال من کارشناس نیستم و امکان داره حرف من اشتباه باشه
درک میکنم که سخت که این ارتباط و قطع کنید و ناراحتی دوستتون رو ببینید اما هر چقدر هم سخت سعی کنید این کارو انجام بدید چون با ادامه دادنش هم کمکی به دوستتون نمیکنید ..خصوصا که امسال کنکور دارید و مهم و سرنوشت ساز هستش نباید فکرت مشغول باشه

دوستتون نیاز دارن که حتما به بک متخصص مراجعه کنن وگرنه مشکلشون حل نمیشه

میتونی بهشون بگی که امسال کنکور داری و میخوای ارتباطت رو با تمام دوستات به حداقل برسونی که ذهنت درگیر نشه و راحت درس بخونی..

گفتش مگه تو مریضی که منو به خودت وابسته میکنی بعد میگی آدم نباید وابسته باشه،

همین طور بهش بگی که وابستگی از هر لحاظ یک رفتار غلط هستش و نشانه ی عدم رشد وبلوغه و شما باعث به وجود امدن این وابستگی نیستی و این وابسنگی فقط به خاطر احساس نیازی که دوستتون به شما داره به وجود امده و کسی جز خودش مقصر نیست و خودش باید دنبال چاره باشه که ریشه ی این نیاز رو پیدا کنه و برطرفش کنه که به کسی وابسته نشه
باید سعی کنه خلا های زندگیش رو خودش به تنهایی با تکیه به ارزشهای درونیش پر کنه نه با تکیه به افراد دیگه

باید بشینه فکر کنه که چه انتظاراتی از شما توی این دوستی داره؟( نیاز داره که شما راه حل مشکلاتش رو بگی؟نیاز داره که شما به جاش تصمیم بگیری؟نیاز داره شما تاییدش کنی؟ نیاز به دوست داشته شدن از طرف شما داره؟)
قدم بعدی این که باید برطرف کردن این نیازها رو از خودش بخواد