معاشرتی نبودن همسرم،خسته ام کرده

[مدیرهمدردی]

با سلام و احترام
از دوستان عزیز به خاطر پاسخهای مناسبشان کمال تشکر را دارم.

..nasim.. گرامی
به نظر می رسد شناخت شما در مورد بافت زندگی زناشویی و انتظاراتتون خیلی منطبق با واقعیت زندگی نیست.
هر دختر و پسری که با هم ازدواج می کنند دارای خصیصه ها، شخصیت ، صفات، رفتار و احساسات متفاوتی هستند. از بین این همه بعضی ها مشابه و مناسب هستند که موجب دلچسب بودن زندگی می شود و بعضی هم که متفاوت هست موجب رشد و تکمیل شدن زوجین می شود به شرطی که به جای درگیری و و فشار سعی کنند در مرحله اول سازگاری و انطباق ایجاد شود.

به دیگر سخن اینکه:
به جای اینکه شما رفتار و خصیصه های خود را معیار و شاخص صحیح بدانید (مثل تفریح و ارتباط با دیگران) ، و بخواهید همسرتان را تغییر دهید سعی کنید در گام اول او و همه ضعف و قوتهایش را بپذیرید. برای اینکه این مشکل حل شود در فاز اول پذیرش ، هم حسی و همراهی شما با همسرتان بیشتر جواب می دهد.
مثال:
اگر مادری فرزندی معلول به دنیا آورده که پای او لنگ هست. اگر از همان اول بخواهد او را بدواند حتما درمانده می شود و ناامید، اما اگر او را بپذیرد و متناسب با او از او انتظار داشته باشد. به مرور می تواند سبک ها و راههایی برای تقویت قدرت بدنی او بیابد.

با این توضیحات:
سعی کنید در فاز اول بدون غرغر کردن، درگیری، بحث کردن، متقاعد کردن، قهر کردن یا ....، با همسرتان همراه شوید و به او بگویید به علائق او هم احترام می گذارید. سعی کنید از بین اقوام کسانی که از نظر ذهنی و اعتقادی و فکری به همسرتان نزدیک هستند و هم علاقه هستند شناسایی کنید که هنگام رفت و امد موضوعات دلگرم کننده ای برای طرفین وجود د اشته باشد. اگر شوهرتان تمایل نداشت، فشاری به او وارد نکنید.
این تغییرات باید بسیار تدریجی و به مرور باشد. اما گام اول پذیرش وضعیت موجود است.