من دو سال كه پشت كنكور بودم حدودا ٢٠ سالم بود كه رفتم دانشگاه ٤سال و نيم طول كشيد كه فارغ التحصيل شدم.
مامانم هميشه گير ميداد ولي الان بيشتر شده چون حدودا ٣ نفر از دختراي فاميلمون (پدري و مادري)در يكسال ازدواج كرديم و تقريبا همسن و سال بوديم با يكسال يا دو سال اختلاف سني.
يك نفر از اونا كه ارشدش رو گرفته .يكيشون هم پارسال شروع كرد ارشدشو.يكي ديگشون هم براي ادامه تحصيل رفته خارج .
مامانم هم همش داره منو مقايسه ميكنه با اونا و هي حسرت ميخوره.
مناسفانه در فاميل ما اونايي كه همسن هستن خيلي با هم مقايسه ميشن .مثلا هموني كه رفته خارج دختر دايي ام هست .زن دايي ام به مادرم ميگه اينا (منظورش ما ٤نفر) همزمان ازدواج كردن ولي دختر شما از بقيه عقب مونده .
در كل مقايسه زياده,
به نظر مادرم كه خيلي دير شده.وقتي هم من پشت كنكور موندم هم همين اوضاع رو داشتم.
البته ناگفته نمونه كه من هم تنبلي كردم و توي اين مدت ميتونستم درس بخونم برا ارشد و تا حالا دولتي قبول شده بودم.
ولي خب چه ميشه كرد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)