کم حرف بودن من و انتظارات خواستگارم .

[فرشته مهربان]

پریاجان

اول اینکه دور دوستی با پسرها را خط بکش

دوم اینکه اگر بعد از اقدام رسمی برای خوستگاری با پسری وارد صحبت شدی و اینگونه رفتار کردی ، بدان این رفتارت از حیاء و وقار ذاتی تو برمی خیزه و نه تنها نباید بد بدانیش بلکه باید به خودت افتخار کنی .

فقط کافیه همون ابتدا به خواستگارت بگی که تا وقتی حریم شرعی بین ما هست انتظار برخورد راحت و صمیمانه و احساسی از بنده نداشته باشید و بگو برای من حیاء داشتن مهمه و این را نقض نمی کنم و ما هم برای شناخت جهت ازدواج بطور رسمی در ارتباطیم بنا براین طبیعیه که بهتره جدی باشیم . در خصوص سنخیتهای عاطفی نیز نیاز نیست بخواهیم با ارتباط عاطفی اینو بفهمیم بلکه از طریق یک روانشناس میتونیم بفهمیم چقدر با هم سنخیت داریم


.

[اندیشه 22]

خوب چرا در مورد علایقتون باهم صحبت نمی کنید؟ مگه میشه دو نفر بخوان واسه ازدواج باهم آشنا بشن و حرف کم بیارن؟! در مورد هزارتا چیز باید حرف بزنید! به خصوص علایقتون و برنامه هایی که واسه آینده دارین... مگه اینکه از حیا و کمی کم رویی باشه که خوب کاملا طبیعی و اتفاقا یه ویژگی خیلی هم مثبته و نشون میده شما به حریم ها احترام میگذاری...اگه این جوریه سعی کن همش توپو بندازی تو زمین اون!!! یعنی هی سوال بپرسی...این جوری هم بیشتر می شناسیش هم او بیشتر حرف میزنه و به شما ایده واسه همراهی باهاش میده و کم کم راحتتر میشی باهاشو می توونی حرفتو بزنی
بگردی تو همین تالار یه عالمه سوال که باید قبل از ازدواج پرسیدو می توونی پیدا کنی

[مهسایی]

عزیزم
پس کمی اعتماد به نفس از دست رفتت رو باز یابی کن چون ترس از ابراز وجود وصحبت کردن به خاطر اعتماد به نفس پایینه آدماست . اول باید به درجه خود باوری برسی .
البته اگه قصد ازدواج دارید و خونوادهاتون در جریانند برو جلو چون همیشه ما دختراییم که ضربه می خوریم . پسرا تو این جور روابط خیلی دروغ می گن . خیلی هاشون خواستگاریم که میان دروغ می گن چه برسه دوستی .
اگه واسه ازدواج بهونه آوورد بدون وقتت رو داری تلف می کنی .
من دوستم با یه پسری 5 سال دوست بود . قول ازدواج داده بود هی امروز و فردا می کرد . حتی به خاطر اعتماد دختره پیشه بابای دختره هم رفته بود . بعد که پسره کاراشو کرد و مثل آدامس شیرینیه دوستمو گرفت بهش کم محلی میکرد .
تا اینکه یه روز دوست پسره زنگ می زنه به دوستم که این مرتیکه 7 ساله ازدواج کرده وقتی پیگیر شد دید که اون عوضی واقعا زن داره و الان دوستم قرص اعصاب می خوره.
به خاطر عکسایی که دستش داده بود و آبروش نتونست کاری کنه .
و خیلی موردای دیگه که خودتم دیدی .
پس تفره رفتن پسرارو دست کم نگیر . ترو خدا خیلی مواظب باش گل من .
اینو یه روانشناس خوب می گفت که اگه پسری امروز و فردا کرد بدون تا آخرشم امروز و فردا میکنه .
ترو خدا خیلی مواظب باش. ارزشت خیلی بالاتر از اینهاست .
حالا اگه ازش مطمئنی و قضیه جدیه خوب قضیه فرق می کنه :
راجع به چیزی قرار نیست زیاد صحبت کنی بذار طرف مقابلت بیشتر حرف بزنه .
سنگین باش و بذار اون کاوشت کنه . هر چی خودتو عواطوفتو بیشتر نشون بدی اون زود ازت خسته میشه و جذابیتت رو از دست میدی.
من ازدواج کردم . البته هنوز عقد کرده ام . منم فکری رو که تو می کنی رو داشتم . انقد که خودمو بروز دادمو بهش گفتم دوستت دارم که خیلی زود منو شناخت و واسش عادی شدم . البته همیشه باید شاد و سر حال باشی مردا از دخترای غر غرو و کسل و بی حوصله یا دخترایی که از خودشون نظر ندارن خوششون نمیاد. همیشه نظراتو بهش بگو .
مردا از دخترای مرموز خوششون میاد نه دخترایی که سریع همه چیزو رو میکنن.
زیاد سعی نکن بهش بفهمونی دوستش داری . همین که داری می ری ببینیش یعنی قضیه تا حدی اکیه و واسش ارزش قائلی که می ری .
پس عجله نکن بذار اون رابطه رو جلو ببره . مرد کنش است و زن واکنش .
نظرای بالا هم خیلی خوبه .
اگه قصد ازدواج داشتید حتما پیش روان شناس برید . حتما .
چقد حرف زدما .

کم گوی و جز مصلحت خویش مگوی چیزی که نپرسند تو از پیش مگوی

دادند دو گوش و یک زبان از آغاز یعنی که دوبشنو و یکی بیش نگوی

موفق باشی .

[pariya67]

خوب چرا در مورد علایقتون باهم صحبت نمی کنید؟ مگه میشه دو نفر بخوان واسه ازدواج باهم آشنا بشن و حرف کم بیارن؟! در مورد هزارتا چیز باید حرف بزنید! به خصوص علایقتون و برنامه هایی که واسه آینده دارین... مگه اینکه از حیا و کمی کم رویی باشه که خوب کاملا طبیعی و اتفاقا یه ویژگی خیلی هم مثبته و نشون میده شما به حریم ها احترام میگذاری...اگه این جوریه سعی کن همش توپو بندازی تو زمین اون!!! یعنی هی سوال بپرسی...این جوری هم بیشتر می شناسیش هم او بیشتر حرف میزنه و به شما ایده واسه همراهی باهاش میده و کم کم راحتتر میشی باهاشو می توونی حرفتو بزنی
بگردی تو همین تالار یه عالمه سوال که باید قبل از ازدواج پرسیدو می توونی پیدا کنی

اندیشه جان من یک ساله که دارم با این آقا صحبت میکنم همه ی مسائل در مورد ازدواج و علایقمو بهش گفتم.ولی هنوز نتو نستم اون جوری که اون میخواد رفتار کنم.نمیتونم خیلی شوخ باشم.

منظورتون از رابطه بی تعهد نیست چیه؟

یعنی اقدام به خواستگاری کردن؟

یعنی نامزد هستین؟

یه جورایی میشه گفت که نامزد هستیم.من ایشون رو حدود شش ساله که میشناسم و ارتباز خانوادگی د اریم ولی یک سالی می شد که ندیده بودمش و تو این مدت ارتباط مون با تلفن و اس.ام.اس بود.البته با خواست خانواده هامون.ولی هنوز این مساله رو تو فامیل مطرح نکردیم.



مهسا جان من هفته ی پیش دیدمش و با هم به یه رستوران رفتیم.

[مهسایی]

راستی همیشه بذار اون بگه چی دوست داره و چی دوست نداره .
مثلا واسه کار کردن و داشتن شغل این جوری ازش بپرس که نظرتون راجع به کار کردن زن چیه ؟
اینطوری نه تو نظرتو گفتی و هم نظر اونو می دونیو می تونی روش فکر کنی .
اگرم اون ازت پرسید می تونی بگی بستگی به شرایط داره و از این جور حرفا هیچ وقت خودتو لو نده .
زیادم پیاز داغشو زیاد نکن که ازت خسته شه و فک کنه سر کاره .
خودت واردی دیگه .

[پیدا]

این آقایی که در موردش صحبت کردم.خیلی کم حرف و با شخصیته.دوست نداره منم کم حرف باشم دوست داره من دختر شیطون و شیرین زبونی باشم.ولی من همیشه تو محیط های اجتماعی جدی رفتار کردم.ولی با دوستانم شیطنت دارم.

ظاهرا رفتار شما مشکلی نداره. توی محیطهای عمومی و کاری ... جدی و با دوستان هم دوستانه و احتمالا شوخی و شیطنت.

اگر با این آقا یکسال هست که رابطه دارید و همه صحبت ها مطرح شده، بهتره بقیه مراحل شناخت و آشنایی که همراه با رستوران رفتن و ... است با اطلاع خانواده ها باشه.

یکسال زمان زیادی هست و اگر هنوز تصمیم نگرفته، بهتره جدا بشید تا فکرهاش را بکنه و تصمیم بگیره.

مخصوصا این که از آشنایانتون هم هست و ممکنه بعدها مشکل ساز بشه.

[pariya67]

اگر با این آقا یکسال هست که رابطه دارید و همه صحبت ها مطرح شده، بهتره بقیه مراحل شناخت و آشنایی که همراه با رستوران رفتن و ... است با اطلاع خانواده ها باشه.

یکسال زمان زیادی هست و اگر هنوز تصمیم نگرفته، بهتره جدا بشید تا فکرهاش را بکنه و تصمیم بگیره.

مخصوصا این که از آشنایانتون هم هست و ممکنه بعدها مشکل ساز بشه.

خانواده ها در جریانن.
توی این یک سال ما فقط یه ملاقات چند ساعته که بدون خانواده ها بود باهم داشتیم.
فقط اون نیست که تصمیم نگرفته.منم هنوز تصمیم نگرفتم.نمیدونم میتونم اون جوری باشم که اون دوست داره یا نه؟میترسم بعدا که ازدواج کردیم از من سرد بشه.

اگر میشه چند رفتار که آقایون مبپسندن و نشونه ی شیطنت و شوخ بودن خانم هاست رو بهم معرفی کنید.

[فرشته مهربان]

اینجا کسی نمیتونه رفتارهایی که آقایون می پسندن و مربوط به بعد از عقد میشه را به شما یاد بدهد .

رابطه شما رابطه دوستی هست ، حتی اگر خانواده ها در جریان باشند فرقی نمیکنه . بهتره این رابطه را قطع کنی و بخواهی که رسماً خواستگاری بیاد و مرحله بعدی شناخت را باخواستگاری رسمی و کمک یک روانشناس انجام دهید .

اگر شما رابطه خانوادگی دارید پس تا حالا باید خیلی همدیگر را شناخته باشید و بیشتر از این اگر تردید هست نیاز به مشاوره حضوری هست .

فقط دقت داشته باش که سعی نکن یک رابطه دوستی را به عنوان نامزد یا تمایلت با ادامه ارتباط به همین شکل را توجیه کنی .

خیلی جدی و محکم بگو آنچه شما از من انتظار داری را جز بعد از عقد نمیتوانم نشان دهم و وادار به اومدن به خواستگاری کن . هربهانه ای آورده شد یعنی قصد ازدواج با شما را ندارد .

خانواده ها هم اشتباه کرده اند که مجوز اینجور ارتباطی را داده اند چون از تبعات آن متأسفانه بی خبرند .

آنچه برای راهنمایی شما نیاز بود گفته شد .


.

[pariya67]

فرشته جان میشه بگید خواستگاری یعنی چی؟
وقتی دو خانواده باهم در مورد ازدواج فرزندانشون باهم به توافق رسیدن و مرحله ی شناخت روحیات رو به عهده ی خود فرزندان گذاشتن(البته با نظارت دورادور) این به معنی خواستگاری خانواده ی پسر نیست؟حتما باید مهریه مشخص بشه که خواستگاری رسمی باشه؟
در خانواده ی ما رسم بر این نیست که مراسم عقد و عروسی جداگانه برگزار بشه.
این حالت آشنایی ما مثل دوران نامزدی میمونه و درصورت اعلام موافقت ما مراسم عقد و عروسی در اولین زمان ممکن برگزار میشه.
من از همه لحاظ این آقا رو از لحاظ پایبندی به اصول اخلاقی و پاک بودن تایید میکنم.
به خودم اطمینان ندارم که آیا میتونم هسر ایده آل ایشون باشم یا خیر؟
اگر هم از دوستان میخوام در مورد این رفتارهای مورد پسند آقایون که با شیطنت ظریف زنانه همراهه راهنماییم کنن به این معنی نیست که بخوام برم این رفتارها رو اجرا کنم فقط میخوام بدونم به روحیاتم میخوره یا نه؟میتونم در آینده اینجور رفتار کنم یا نه؟
گفتم تمام ملاقات های من با این آقا در مکان های عمومی بوده و در حد چند ساعت بوده.چون شنیدم برای این که بخواهید همسر آینده تونو بشناسید با اون در اماکن عمومی حاضر بشید.
در مدت این یک سال ما فقط یک بار در هفته ی پیش ملاقات حضوری داشتیم.
با وجود اینکه من چهار سال در یک شهر دیگه تنها زندگی میکردم هیچ وقت به خوذم اجازه ندادم از اطمینان پدر و مادرم سواستفاده کنم.این آقا هم هیچ وقت نخواست که به آپارتمان من بیاد.با و جود صحبت های صمیمی که تلفنی باهم داشتیم.

فرشته جان من در اون حدی نیستم که از شما انتقاد کنم.ولی بهتر نیست به جای دادن جواب های کلیشه ای با بیانی تلخ که همه ی ما اون ها رو ازبر هستیم.سعی کنید با رفتاری صمیمانه و بیانی شیرین جواب های منطقی که موافق شرع و عرفه بدهید؟

من با مشاور حضوری صحبت کردم و به من گفت با زوج هایی که در زندگی موفق هستند به خصوص خانم ها مشورت کن که چگونه در ارتباط های اجتماعی با همسرانشان برخورد میکنن و از تجربیات آنها استفاده کن.
من به همدردی اومدم جون فکر میکردم اینجا محیطی صمیمی و دوستانه است.
وگرنه میتونستم از تجربیات دوستانم با دوست پسرهایشان استفاده کنم.ولی اعتقاد دارم ارتباط با همسر با ارتباط با دوست پسر فرق داره.

[سارا@]

پریای عزیز فکر تون درسته سایت همدردی محیط صمیمی و دوستانه داره منتها با نظرها و نگرشهای متفاوت
ممکنه بعضی هاش تلخ باشه بعضی هاش مورد مقبول ببین از بین همه این نظرها کدام به کارت میاد و خودت با توجه به همه صحبتها یه نتیجه گیری کلی بکن تا انشالله به جوابت برسی
چیزی که من متوجه شدم خواستگار شما دنبال یک خانم شاد و اجتماعی هست
میترسه که نکنه در اینده با یک خانم اخمو و ایراد گیر و منزوی طرف باشه
شما وقتی باهاش هستی بذار بفهمه که از بودن با اون لذت میری و از اتفاقات با مزه و خنده داری که برات پیش اومده تعریف کن، از سفرها و خاطرات خوبت بگو و ایشان را هم تشویق کن تا از خاطره ها و تجربه های خوبش حرف بزنه و ........ اصلا وقتی بشاش و با روی باز صحبت کنی (البته همون طور که خودتون هم گفتیم با حفظ متانت) دیگه حرف خودش میاد عزیزم