دوستان ممنونم
ببخشيد خودم هم ميدونم خيلي طولاني نوشتم،ولي خواستم با ذهنيت بيشتري نظراتتون رو بديد.
حق با سارا جانه،موضوع من كمي حساسه.سارا جان من تو پست ام توضيح دادم من از اول ميدونستم كار درستي نيست كه همه پولهام رو به همسرم ميدم ولي چاره اي نداشتم آخه اگه بهش نميدادم،عصبي ميشد فحش ميداد ،كتك ميخوردم و زندگيمون رو داغون ميكرد.چون در مورد خواهرش و البته برادرش اين چيزا رو ديده،ميگه نبايد زن سرخود خرج كنه اون وقت ديگه اون زندگي ،زندگي مشترك نيست.الان هم دو برابر حقوقم وام برداشتم براي خونمون،نميتونم مستقل وام بردارم.وقتي من نميتونم يه قرون از پولهام رو براي خودم خرج كنم چطور انتظار داري وام بردارم و بگم وام براي خودم برداشتم.
به نظرش من و اون نداريم،البته بماند كه خودش هم خسيسه و هيچي از پولهاش رو خرج پنهاني نميكنه و همش رو مياره مثل من و رو هم ميريزيم.
حالا اميدوارم بهم بگين چيكار كنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/








علاقه مندی ها (Bookmarks)