تا جسور نباشید هیچ تفاوتی زندگیتون نخواهد کرد
توی دوستان،اشناها، همکاران یعنی مورد دیگه ای نبوده که تمایل داشته باشید؟
تا اخر عمر میخواین بشینین بگین پدر و مادرم نذاشتن؟ بهتر نیست برای زندگیتون بجنگید و سعیتون رو بکنید؟ اخه از
یه پسر 30 ساله خیلی توقع بیشتری میره! تا خودتون کسی رو انتخاب نکنید و واسه داشتنش تلاش نکنید، همیشه
این تنهایی باهاتون میمونه. تا حالا چقد باهاشون سراین مسئله حرف زدید؟ چقدر مباحثه ، مجادله و .... داشتین
باهاشون؟ چقدر تلاش کردین؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)