آیا قبول داری همون قدر که تو حق داری بچه بخوایی و مسئولیتش رو بپذیری، همون قدر هم همسرت حق داره که بچه نخواد و مسئولیتی نپذیره؟نوشته اصلی توسط khoshkhabar
اگه قبول داری، پس میدونی که قضیه ی بچه آوردن 50-50 هستش.
تو 50 خودت رو داری ولی همسرت صفره.
بهت قول میدم که با فشار و بحث و جدل هیچی درست نمیشه و همین طور اوضاعتون بدتر میشه و تاپیک های آینده ات پیچیده تر میشه.
فقط و فقط با منطق و مهربونی باید پیش بری.
باید منطقی با همسرت صحبت کنی ببینی چرا نسبت به بچه دار شدن مقاومت داره.
خودت رو از خودت رها کنی و بدون پیش داوری و احساسات زنانه خودتو بزاری جای اون. ببینی واقعا اگه تو جای اون بودی چی کار میکردی. سعی کن نگرانی های ذهنیشو حل کنی.
در نهایت این اتفاق توی هر زندگی ای میتونه بیافته. توی آخرین مرحله اگه توافقی حاصل نشد باید ببینی حاضری با این شرایط ادامه بدی یا واقعا بچه دار شدن انقدر برات مهمه که می خوایی جدا شی. خلاصه پرونده اشو باید ببندی و نباید بزاری همیشه مثل یه زخم توی زندگیت باشه چون نابودت میکنه.
در موارد زمین و سند و این جور چیزها هم، نظرم اینه که این کار رو نکن (انتقال نده).
اگه پرونده ی بچه بسته بشه احتمالا این مشکلات هم حل میشه.
من کارشناس نیستم و صرفا نظرات شخصیمو گفتم. امیدوارم مشکلت حل شه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)