منم به شما پیشنهاد میدم از خیر این زندگی بگذرید. مردی که با اینهمه فداکاری شما اینطوری برخورد میکنه نمیتونه حتی در صورت بازگشت زندگی خوبی براتون بسازه.
میگن رو هر آدمی مقطعی نظر ندین. ولی شما در طی چند سال به این نتیجه رسیدین. ایشون در طی چند سال نتونستن کار مناسبی پیدا کنن و جلوه ی خوبی از خودش تو موضوع کار نشون نداده. ایشون در طی چندسال بهانه گیری ها و بهادادن به دخالت های خونواده اش رو داشته. اخلاق خونوادگیش هم این موارد بوده. یعنی خونواده اش هم همینطورن. ایشون هم در این مجحیط بزرگ شده و اصلا اینجوری بار اومده.
و نهایتا اینکه ایشون یک سال ونیمه که در بدترین شرایط تنهاتون گذاشته. خودتون فکر نمی کنید مردی که اینقدر بی مسئولیت همسرش رو اینهمه وقت رها میکنه حتی در صورت بازگشت نمیتونه زندگی خوبی براتون بسازه؟
نظر من اینه که اتفاقا طلاقتون رو خیلی علنی نکنید. چون ممکنه اگر دوستانش بهش خبر بدن، حتی اگر داخل ایران باشه، مقدمات فرارش رو فراهم کنه. اونوقته که برا مهریه هم دستتون به جایی بند نیست.
هیچ مردی نمیتونه 1 سال و نیم زنش رو رها کرده باشه و در حالیکه حمایت خونواده ی خودش رو داره مجرد مونده باشه. پس به هیچ عنوان از حقوقتون کوتاه نیاین. چون اگر جدا شدین و حقی رو بخشیدین بعدها بیشتر روانتون رو آزار میده
امیدوارم بهترین راه ها جلوی پاتون گذاشته بشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)