کینه ی شتری شوهربجه ننه ی من

[pink butterfly]

من همسرموبه اسمش صدامیکنم.همسرم بعدازتلفن مادرش یهووبی دلیل به هم ریخت وبهم نگفت چی گفتن فرداش من قبل اینکه برم خونه مامانم بهش گفتم میرم ولی پارک رفتنمو نگفتم یعنی یادم رفت بگم میخواستم بگم که اس ام اس دادمامانم اینامیان پاشوبیا(همیشه قبل اینکه بخوام جایی برم به همسرم میگم شایدبعضاکمی دیرتربهش بگم به ندرت) ومیدونم که شرعاوظیفمه.واومدکه منوبرداره توراه میگفت چرابهم نگفتی وبایدخودت باتاکسی میومدی وپیش خانوادش بامن بدحرف میزد.درضمن همسرم خیلی جاهابدون اطلاع من میره.خانواده شوهرم طورین که وقتی میشنوم قراره بیان خونه ماتمام بدنم میلرزه ماهی یه بارهم میان خونمون وقتی میان همه جای خونه رووارسی وایرادگیری میکنن وهی نیش وکنایه میزنن ومن بازنگ زدن مادرش مشکلی ندارم ولی هربارکه زنگ میزنن یامیبیننش توزندگیمون همه جورفضولی وهردومونوتخلیه اطلاعات میکنن خودشونو عاقلترین افرادروی زمین میدونن که حق دخالت هم توزندگی همه رودارن بعدشم باهزارجورداستان ومثال ازفامیل وآشنازدن همسرموغیرمستقیم پرش میکنن وهرچی مامانش بگه انگارمثل آیه ازآسمون نازل شده حتی اگه غلط باشه کلاوقتی بیان خونمون یابریم خونشون یازنگ بزنن اخلاق شوهرم عوض میشه و بعدش حتماباهم دعوامون میشه