محیا جان : قبل از هر چیزی خوش اومدی و ارزو میکنم که بتونیم کمکت کنیم.
به نظر من یکی از از افت های برزگ زندگی اینه که مدام هر چیزیرو داریم با یه چیزای دیگه مقایسه میکنیم و خیلی کم پیش اومده که یه چیز رو به تنهایی نگاه کنیم به تنهایی بررسیش کنیم.چون اگه اینطور باشه نه تو زمان حال فکرمون زیاد درگیر میشه نه تو اینده هی افسوس انتخاب امروزمون و میخوریم.
حالا من پیشنهاد میکنم که شما اجازه بدین که ایشون تشریف بیارن خواستگاریتون(مطمئن باشین که حتی اگه شما با زبون خوشو ادله ی منطقی تون به ایشون نه بگین هیچ کدورتی هم پیش نمیاد.)بعد شما بر اساس معیار هایی که برای انتخاب همسر دارید ایشون رو مورد ارزیابی قرار بدید نه اینکه ایشون رو با خواستگار هایی که داشتین یا امکان داره بعدا داشته باشین مقایسه کنین.چون این باعث میشه که با دیدی باز تر و با ادله ی قویتر وخوب طبیعتا منطقی تر انتخاب کنین و همچنین فرداها هی حسرت نخورین.
در ضمن به نظر من اصلا مهم نیس که ادم کی ازدواج میکنه تو 15 سالگی یا حتی 50 سالگی مهم اینه که درست انتخاب کنی و یه ازدواج موفق داشته باشی نه اینکه با عجله و هول هولکی فقط به خاطر اینکه سن ازدواج برای خانوما فلانه.
امیدوارم تونسته باشم کمک تون کنم