از اینکه دارم بچه دار میشم ,خیلی استرس دارم .طبیعیه؟

[melina17]

من ۲۷ سالمه.

نمیدونم چرا دوست نداشتم کسی بدونه مخصوصا اقایون.
ولی نمیشد از کسی پنهون کرد.

ناراحتی من وقتی بیشتر شد که اطرافیانم حتی خانواده ی خودم از دختر بودن فرزندم ناراحت شدند و سخن ها گفتند در باب سختی های داشتن دختر.
یه تاپیک زدم در این مورد.

میدونم که فرشته ی نازم خیلی عزیز میشه ولی به هر حال حس بدی به ادم دست میده از این حرفا.

[Serok]

خانم ملینا17 عزیز،

حاملکی به واسطه 9 ماه تحمل وزن و "تشکیل یک انسان!" که خودش چیزی از معجزه کم نداره نه تنها جای خجالت نداره، بلکه سزاوار افتخار هم هست. شما یک موجود زنده، یک انسان رو تشکیل دادید، نصف صفات این فرشته کوچولو به پدرش و نصف دیگرش به مادرش تعلق داره، و همین مسئله زیبایی تولد فرزندتون رو مقدس و زیباتر میکنه.

سعی کنید از الآن فکر کنید بعد از تولد دختر نازتون چی بهش بگید، چطور باهاش رفتار کنید و به آینده اش فکر کنید. اجازه ندید بقیه بخاطر دختر بودن فرزندتون ناراحتتون کنند. این مسئله نه به کسی جز شما و شوهر شما ارتباط داره، نه تعیین جنسیت در دست کسیه. دختر یا پسر بودن (جنسیت بچه) بستگی به کروموزمهای پدر داره، و مادر تعیین کننده جنسیت بچه نیست. در صورتی که کروموزوم y از طرف پدر باشه، فرزند مذکر و در صورتی که کروموزوم x از طرف پدر باشه، فرزند دختر خواهد بود. در هر حالت، مادر کروموزوم x رو انتقال میده، اما این مسئله در دست کسی نیست و یک پروسه راندم و طبیعیه. جدا از این مسائل، دختر مگه چی از پسر کم داره؟ بخدا خیلی هم خوبه. گذشت زمانی که پسر در مزرعه کمک حال پدر بود. این روزها دختر نه تنها چیزی از پسر کم نداره، بلکه بهترین یار و غمخوار پدر و مادره، خیلی خیلی بیشتر از ما پسر/مردها هوای خانه و خانواده رو دارند.