رابطه ای که از اول بادید جنسی شکل گرفته میشه به ازدواج موفقی منتج شه؟

[mehras]

از همیاری ونظراتتون ممنونم
راستش چندروز بود قصد داشتم مشاوره بگیرم ولی انگیزه نداشتم
صبح که تصمیم گرفتم مشکلم رو مطرح کنم خیلی بی انگیزه و ناامید بودم اعتقادی به مشاوره نداشتم و فکر می کردم حرف حسابی تحویلم داده نشه و چیزایی که خودم می دونم تکرار شه
ولی الان با خوندن حرفاتون چراغ های زیادی تو ذهنم روشن شد.الان فکر میکنم یک قسمت از مغزم که تاحالا خواب بود بیدار شده.انگار بایک چشم سوم دارم به این اتفاق نگاه میکنم.
ازتون واقعا ممنونم.
من قبول دارم گستاخی کردم
دونم چیه ریشه تو فرهنگ ما داره ریشه تو تفاوت جنسیت ما داره.یا احساس غیرت...
من به خودم خرد ه نمی گیرم ولی انتظار نجابت وپاکدامنی از دختر دارم.نمیدونم رو چه حسابی رو چه منطقی این حق رو به خودم میدم این مجوز رو به خودم میدم که تودوران تجرد دوست شم رابطه عاطفی برقرار کنم،فشارهای جنسیم رو کم کنم ولی به همسر آیندم چنین حقی نمی دم. حتی اگر مطمئن باشم قبل از دوستی با من بکر بوده و من این بکری رو ازش گرفتم.منظورم از بکر صرفا از نظر جسمی نیست.
من با شناختی که ازش پیدا کردم میدونم دختر خوبیه ولی دل چرکینم .می دونم نمی تونم ازش بگذرم .میخوام این دل چرکینی رو از بین ببرم.بعید میدونم از عهده اینم بر بیام.

اون کلمه دستمالی رو بد گفتم عذر می خوام من درسته گستاخی کردم ولی اون با برخورداش این اجازه رو به من داد.من پسر پرویی نبودم مذهبی نیستم ولی خانواده بازی ندارم خواهر ندارم تو فامیل دختری نیست که باهاش راحت باشم
همه ارتباط من با دخترا از دانشگاه شروع شد.اینارو گفتم که بدونید تو مخ زنی من حرفه ای نبودم.و خیلی آماتور برخورد کردم.ولی اون به من پا داد.نمیدونم شاید حرف زدنم صحیح نباشه نمی دونم چه اصطلاحی به کارببرم.
بعضی وقتها فکر میکنم اگر من یکم بی قید و بند بودم اگر به جای من پسردیگه ای بودالان اون دختر،دختر نبود.البته فقط گاهی اوقات

اینکه به من عنوان مرد زندگیش نگاه می کرده رو قبول دارم می فهمیدم دوستم داره ونگاه بلند مدت به رابطه داره.از اولم من رو به مادرش گفت.و مادرش در جریان دوستی ما بود.من برخورد بدی ازش ندیدم.تو این یک سال هیچ چیز منفی ندیدم ازش.
رفتارش با بقیه هم کلاسی ها سنگین و باوقار بود.با منم همیشه حجب و حیا داشت ولی مغلوب بود یعنی کوتاه می اومد.من رابطه رو به هر طریقی که دوست داشتم پیش می بردم.

بهارزندگی عزیز ا ز راهنمایی شما ممنونم.حرفتون رو عملی می کنم دیگه نمی خوام به این دوستی با این نگاه ادامه بدم یا تمومش میکنم که احتمالش خیلی کمه یا افکار منفیم رو برای همیشه چال می کنم وبا دید مثبت میرم جلو .این جوری نمی خوام بیشتر از این به اون و خودم ضربه بزنم.

می گل میدونم مخرب هستن ولی دست خودم نیست وقتی به ازدواج به صورت جدی فکر می کنم نسبت بهش بدبینم
ولی وقتی از این جدیت کم میشه باز احساس عشق وعلاقه و رغبتم زیاد میشه.
نمی دونم چه کار باید کنم.
نمیتونم بهش بگم با این احساسات متناقض درگیرم.
اونم هر روز از خواستگاری وتصمیم من می پرسه منم هر روز یک بهانه جدید تحویلش میدم .


راستش جناب مدیر همدردی صحبت های بالارو قبل از خوندن پست شما نوشتم.موافقم اره باهم تناسب داریم اون لینک رو مطالعه کردم .اری زنان و مردان پلید برای هم دیگه هستند
البته من پلید نبوده و نیستم وایشون هم همین طور ولی هردو به یک میزان از مسیر راست منحرف شدیم
من این طوری فکر نمی کردم (به دلیلی همون مسائلی که بالا بهش اشاره کردم )الان دارم سعی میکنم بفهمم بین من و اون فرقی نیست و من خواستم که اون وارد این بازی شه.

کیوان عزیز تمام مشکل من تو صحبت شما در تجربه دوست شما خلاصه میشه
حرفتون خیلی درسته دقیقا خودم رو انداختم تو این مخمصه.الان احساس میکنم با خوندن حرفا وبخصوص حرف شما حساسیتم کم شد.دیدم باز شد.نمیدونم این فکری که الان دارم گذراست یا واقعا به این نتیجه رسیدم مقصر من بودم و اونم از رو احساسش به من پاسخ داد و منفی بافی رو باید کنار گذاشت.

تکلیفم الان یعنی در ساعت 15 امروز سه شنبه 31 مرداد 91 روشن هست (البته بازم میگم با خوندن حرفاتون این حس در من تقویت شده)می خوام باهاش ازدواج کنم می خوام ذهنیت های منفی رو از خودم دور کنم.ولی نمیدونم این فکری که الان دارم دوروز بعد هم دارم یا نه.اگر الان بگن پاشو برو خواستگاریش .تو جلسه خواستگاری بازم منفی بافی سراغ من میاد یا نه.فکر می کنم باید بیشتر به خودم زمان بدم.

راما به نوعی حرفت رو قبول دارم ولی فرض کن که من به شما می گم می خوام بیام خونتون دزدی
شماهم در رو برای من باز میکنی .من دزد محسوب نمی شم با این اوصاف.

خیلی ازتون ممنونم از راهنمایی های خوبتون.خوب درکم کردید




نه ساده اي نه خط خطي نه دشمني نه هم نفس

نه با تو جاي موندنه نه مونده جاي پيش و پس

نه ميتونه تو خلوتش دلم صدا كنه تو رو

نه ميتونم بگم بمون نه ميتونم بگم برو

كجا برم كه عطر تو نپيچه توي لحظه هام

قصه ام و از كجا بگم كه پا نگيري تو صدام

نه ميشه باورت كنم نه ميشه از تو رد بشم

نه ميشه خوب من بشي نه ميشه با تو بد بشم
حال و روزه منه