سلام خدمت mehras عزیز و دیگر دوستان
مشکل شما و نظر خوب دوستان رو خوندم , خدارو شکر که مشکل حادی ندارید ولی اگر همین مشکل کوچیک رو نتونید برطرف کنید و هضم نشه فردای روزگار حتما براتون مشکل آفرین خواهد شد.
عدم اطمینان و اعتماد به طرف مقابل بذری هست که اگر کاشته بشه و ریشه بدوونه می تونه زندگی رو از هم بپاشونه.
خب انسانها باهم متفاوتند و آستانه تحملشون هم باهم فرق می کنه , احتمال میدم که ایشون چون به علاقه شما به خودشون آگاه بودن بنابراین بارها همچین برخوردهای فیزیکی رو تو تذهنشون تداعی داشتن و وقتی که به عینیت رسیده عکس العملی برای مقابله با عمل شما نداشتند و این برمیگرده به آموزش خانوادگی و سطح ایمان یا .....
که در افراد مختلف متفاوته.
شما اشتباه اول رو مرتکب شدید و ایشون اشتباه بعدی رو ولی باید از خودتون بپرسید که اگر ایشون سالم نیستند پس من بدترم چون من رابطه رو شروع کردم و باعث تحریک ایشون شدم و لی اگر من ایشون رو به عنوان همسر آینده می دیدم پس طرف مقابل هم منو به عنوان شوهر آینده میدیده که عکس العملی نشون نداده.
به هر حال اینو می خوام بگم که یک تنه به قاضی نرید درسته که اگر دختر خانمی اجازه نده و چراغ سبز روشن نکنه هیچ مردی نمی تونه بهش نزدیک بشه و ایشون شاید اینقدر به شما وابسته شده بودن که نتونستن مقاومت کنن.
بنابراین نظر من اینه که اگر می دونید که دختر خانم خوبی هستند و اگر مقابل شما مقاومت نکردن صرف علاقه و وابستگی به شما بوده نه هرزگی پس روش فکر کنید و لی تا با خودتون کنار نیومدین پا پیش نذارین چون صحیح نیست که این مطلب رو پتکی کنید و بعد از ازدواج بر سر ایشون بکوبید.
اشتباه از هر دو طرف بوده و لی به خاطر اینکه شما فرد حساسی هستید باید بتونید قبل از اقدام از پاکی ایشون مطمئن بشید تا ازدواج موفقی داشته باشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)