سلام
شما صحبت کردی یا همین جوری داری میگی نتیجه نمی ده؟
خجالتو بذار کنار...یه بار کاملا منطقی به مادرت بگو من فکر میکنم تا اینجا از فلانی خوشم اومده و دوست دارم بازم بیشتر بشناسمش و بعد تصمیم بگیرم...و در کنارشم متقاعدشون کن که دختر منطقی هستی و مطمئن باشند که کاملا منطقی به قضیه نگاه میکنی
واقعا هم همین جور برخورد کنا!! زود قضیه رو احساسی نکن واسه خودت..."اون دوستم داره من دوسش دارمو بریز دور !!"ببین واقعا به دردت می خوره؟؟؟هدفاتون یکی هست؟؟؟می توونی با خانوادش کنار بیای و باهاشون زندگی کنی؟؟؟
دارم میگم یکمم با خودت روراست باش و این سوالم از خودت بپرس که" نکنه خدای ناکرده این کارهای مامانم منو حساس کرده به موضوع خواستگارام و می خوام همین جا تمومش کنم"
در ضمن یکم بگرد تو این تالار ببین احساساتی برخورد کردن با قضیه ازدواج توی دوران قبل از ازدواج بعدا باعث چه ناگواریها و بدبختی هایی که نمیشه!
سن شما یه جوریه نه میشه گفت زوده واسه ازدواج...نه میشه گفت دیره...کاملا به شخصیتت بستگی داره...این که آیا توی احساسات و منطقت و خواسته هات با خودت به یه نتیجه و تعادل رسیدی یا نه.....پس حواست باشه دوست عزیزم...مطمئنا مامانتم بدتو نمی خواد و قطعا هم قبول میکنه اگه مطمئن بشه که شما رویکردت به این قضیه منطقیه نه احساسی...موفق باشی