ترانه ی عزیزم؛ راستش تاریخ آخرین ارسال من توی این تاپیک برمیگرده به 22 اردیبهشت 1388 و امروز ما در تاریخ 26 مرداد 91 هستیم. درست اگر حساب کنم میشه برای 3 سال و 3 ماه و 4 روز پیش.
راستش دلم نخواست که نوشته هام رو بخونم شاید فکر کردم یادآوری اون اذیتم کنه؛ فقط به نوشته های دوستان توجه کردم که چقدر خوب راهنماییم کرده بودند.
ترانه جان! اگر بخوام برات بگم که چقدر تلاش کردم شاید باید چندین صفحه برات بنویسم اما الان که دارم از دور به قضایا فکر میکنم می بینم اون قدرها هم اوضاع افتضاح نبوده و من چقدر بزرگش میکردم؛ چقدر به خودم فشار میآوردم. اما بارها و بارها شاکر خداوند هستم که با این مشکل؛ کمکم کرد که تلاش کنم؛ شاید اگر این مشکلات نبود من هیچ وقت دنبال راه حل نبودم، هیچ وقت مطالعه نمی کردم و هیچ وقت زندگی رو به قشنگی که الان می بینم نمی دیدم. خدایا شکرت به خاطر این مشکلی که سر راهم قرار دادی.
من اون روزها بارها و بارها وقت مشاوره گرفتم؛ چقدر کتاب خریدم در مورد روابط زن و مرد؛ کلی از این سایت درس گرفتم؛ چقدر تلفنی مشاوره گرفتم؛ چقدر مشاوره های اینترنتی؛ چقدر دعا و راز و نیاز و نذر؛ من همه ی راه ها رو تقریبا امتحان کردم. حتی قهر کردن و رفتن خونه ی پدرم، گریه و التماس، خانواده ی پدریه همسرم؛ خانواده ی خودم.
امااااااااااااااااااااااا ا
خوب؛ زندگی بالا و پایین زیاد داره و فیلوسارای عزیز؛ چقدر خوب، اون موقع به من میگفت که قانع باشم؛ خوب؛ من بعد از اون روزها که فکر میکردم سخت ترین روزهای زندگیم هست تجربه های بیشتر و سخت تری رو به دست آوردم.
به قول شوهرم اون قدر سر مسائل بی اهمیت و جزئی احساس کردیم که زندگی مون سیاه و زشته و بدبختیم که خدا گفت: شاید بهتره درک کنید که زندگی یعنی چی و پدر همسرم پارسال عید فوت کرد و به قول بعضی از دوستان ما فصل جدیدی از زندگی رو شناختیم و بهتره بگم من با دید بازتری زندگی و اطرافم رو دیدم؛ دیدم که چقدر شرایط میتونه بدتر باشه و البته درسهای دیگه ای که گرفتم و اینجا جاش نیست که بگم.
حالا می رسیم به سوال اصلی شما.
چه راه هایی برای کنترل عصبانیت همسر؟؟؟؟
بذار فکر کنم !!!
ترانه جان! توی زندگی با همسرت برنامه ریزی و هدف دارید؟
یعنی با هم دوتایی می شینید صحبت کنید در مورد اینکه چه جوری به مثلا فلان چیز برسیم؟
اصلا بذار یه جور دیگه بپرسم؛ میدونی همسرت توی زندگیش میخواد به کجا برسه؟ مهم نیست توی چه زمینه ای؛ مهم اینه که شما بدونید مثلا تمام علایق همسرم ورزشه؛ و تماما توی ذهنش داره میگرده دنبال راه هایی که بشه یه قهرمان؛ حالا چه جوری میخواد بهش برسه؛ من میدونم یا نه؟ چه جوری میتونم بهش کمک کنم توی این مسیر؟ آیا میتونم در به وجود آوردن اون شرایط کمکش کنم؛ اگر آره خوب؛ شروع میکنم؛ اگر نه؛ از همسرم سوال میکنم و میزارم احساس کنه که همسری داره که درکش میکنه و خواهان پیشرفت اونه و میخواد که واقعا همراه و همدلش باشه. این موضوع بزرگترین نقطه واسه اینه که یه مرد در طول زندگیش احساس امنیت کنه و حس جبهه گیریش به شدت تقلیل پیدا کنه در مقابل همسرش! (البته توجه به نکات ریز این موضوع خیلی مهمه.)
دومین موضوع اینه که این رو در نظر داشته باشیم که یه مرد احساس کنه که همسرش مطیعش هست؛ یعنی اینکه در ظاهر حرف حرفه اونه؛ اما این فقط ظاهر قضیه ست؛ در باطن حرف حرفه هر دوشونه؛ چیزی هست که هر دو راضی به اون هستند. میخوام این رو بارها و بارها امتحان کنی که به هیچ وجه ممکن توی دقایق اولی که صدای همسرت بلند شد هیچ یکی به دویی باهاش نمی کنی و با قیافه ی مظلوم و یه کم ناراحت بدون هیچ حرفی؛ فضا رو ترک میکنی و صبر میکنی تا موعد مقرر. (یعنی همسرت احساس میکنه که برنده شده).
3. باید با درایت و صبر راضیش کنی که من باهات خوشبختم؛ اما بعضی موقع ها زندگی مون بهم میریزه و من نمی خوام اون لحظه ها هم توی زندگی مون باشه؛ باید به زبان همسرت؛ راضیش کنی برای پیشرفت زندگی تون بره پیش یه روان پزشک؛ مصرف دارو تا حدودی میتونه کمک کننده باشه؛ اما موضوع مهم آرامش خودت هست.
تو باید بدونی که از همه ی ویژگی های همسرت راضی هستی و این مورده که آزاردهنده ست و این یه مساله ست توی زندگی تون که نیازه حلش کنی! همین! یعنی مساله ی سخت و پیچیده ای نیست.
ترانه آرامش رو اول به خودت و وجودت، بعدش به زندگیت انتقال بده؛ حس محبتت رو زیاد کن و اجازه بده همسرت بهت اعتماد کنه؛ بعد آروم آروم ایشون رو سوق بده به سمت کنترل خشمش!








؟؟؟؟

علاقه مندی ها (Bookmarks)