سلام.
از شما دوستان برای اینکه به سوال من توجه کردید و پاسخ دادید ممنونم. اما مسئله پا برجاست و راه حلی نداره!! من هم مثل خیلی دیگه از شما دوستان در مورد تطابق دو زوج میدونم ! اینکه از نظر سن و فرهنگ و تحصیلات باید دارای تطابق باشند. اما دوستان من این راه رو قبلا طی کردم .اما نتیحه ای نداشت!! من در یک وزارتخانه دولتی مشغول کار هستم. مدرک کارشناسی دارم و وضعیت اقتصادی متوسط!! خانواده ام هم همینطور!! از دو تا از همکارانم که از نظر تحصیلات با من یکی هستند و سطح مالی خانوادشون هم با ماتقریبا یکی هست در دو نوبت خواستگاری کردم!! جواب اولی بلافاصله منفی بود و دومی متاسفانه با تقریبا 8 ماه بازی دادن من، ناگهان ازدواج کرد!!(البته چند باری گفته بود که خواستگار دیگری هم دارد و هی اون رو با من مقایسه میکرد!! اون اینکار رو کرد در حالیکه میدونست پاسخش منفیه و من چون احتمال میدادم بپذیره واسه همین بیشتر سعی میکردم !! نا مردی کرد و حتی یکبار مستقیم به من گفت چرا ازم خواهش نمی کنی ؟؟ نمی دونم هدفش چی بود؟ اما حس میکنم در حقم نامردی شده و باهام بازی کردو بلافاصله با یکنفر دیگه که می گفت حافظ قران هم هست عقد کردو حال هر روز سر کار باید در موردش بشنوم و ببینمش و تازه با بیماریم هم کلنجار برمو.... بماند........ که شرح این حدیث خود موضوعی است مفصل)
چند مورد از بیرون هم بواسطه خانواده و دوستان معرفی شد و رفتیم. جوابها یکی بود!! تا اینکه یکی از دوستان خانم دیگری را معرفی کردند، قرار بر این شد که در منزل دوست من با اون خانم اشنا شده و حرف بزنم. و اینبار من چیزی در مورد بیماری خودم نگفتم! فکر میکنید که نتیجه چی بود؟؟
دوست من چند روز بعد پیغام اورد که دختر خانم گفته اند که برای صحبت با خانواده برویم (یعنی موافق بود). در صورتی که در هیچکدوم از موارد قبلی کار به صحبت خانواده ها هم نکشید!! ولی من دیگر نرفتم، چون اگر میرفتیم باید میگفتم و جواب رو بارها شنیده بودم ! بگذریم......
حالا من انتخاب رو کاملا باز گذاشتم ،چون واقعا هدفم زندگی کردن با محبت و دوستی و عشق هستش. من به علاقه بین دو طرف اعتقاد دارم (اینکه حالا همسر بنده مثل خودم لیسانس داشته باشه ولی درکم نکنه به چه دردی میخوره! مگه داشتن لیسانس درک میاره؟؟؟ )
الان حتی سر کار هم دیگه راحت نیستم!! میدونید چرا؟؟ چون اون دو همکارم مقابل چشمم هستند و در محیط کار روابطمون کاملا سرد شده!! ( نه اینکه قبلا مثلا خیلی راحت بودیم ها!! نه ، اما ....) و شاید بزرگترین اشتباه من همین انتخاب از کسانی بود که به من خیلی شبیه تر بودند و نزدیک. (یا بقول اون دوست عزیز هم کفو بودیم)[/size]