
نوشته اصلی توسط
Safoora
خیلی خیلی از همه ممنونم که جوابمو دادید
۱ . شوهر من آدم دروغگویی بود . از همون اول . من دیر فهمیدم . به پدرمم هم دروغ گفت . پس تقصیر من نیست که دروغگویی تو ذاتشه.من ذره ای برام اهمیت نداره که روزه بگیره یا نه.ولی دروغ میگه .سر نکات ریزی دروغ میگه که خنده تون میگیره اگه تعریف کنم.
۲ . من ۵ سال رابطه داشتم . بله . من فقط برای اینکه شانس ازدواجم برای اینکه دیگه باکره نبودم خیلی پایین بود و از ترس آبروم با ایشون ازدواج کردم . اشتباه پشت اشتباه .
۳. وقتی من به دوست خارجی گفتم متاهلم و وضعم اینطوریه عصبانی شد . وقتی گفتم در آستانه جدایی ام . آروم شد . لطفا برای تمام آدمها در کشورهای غربی نسخه یکسان نپیچید. من حتی اگر هم جدا شم نمیخوام دیگه ازدواج کنم . بابا این خارجیها مثل ما نیستن تا ۲ روز دوست میشن حرف ازدواج بزنن ، در ضمن ایشون وفاداری که به من داره با وجود دوری از وفاداری همسرم که با ۱۰۰ تا همکار خانمش لاس میزنه خیلی بیشتره، امیدوارم الان من متهم نشم که تقصیر منه که با همکاراش لاس میزنه .
۴ . من مذهبی نیستم . حتی مسلمان هم نیستم . ولی برای خودم به چیزهایی پایبند بودم . نمیخواستم خیانت کنم . خیانت تو همه فرهنگها تقبیح شده
۵ . میدونید در فرهنگ آمریکا و اروپا اولین شبی که دختر ، پسر میرن بیرون بعدش با هم رابطه دارن تا ببینن از همه جهت از هم خوششون میاد یا نه . بعد برای ادامه رابطه تصمیم میگیرن . دوست خارجی من ۱ سال صبر کرد و بعد که موقعیتش شد گفت من برای نظرت احترام قایلم اگه میخوای هیچ رابطه ای نباشه. من تورو برای این نمیخوام.
الان تنها فکری که به ذهنم میرسه اینه که چند ماه جدا از همسرم خونه پدرم زندگی کنم شاید دلتنگش بشم . چند وقتی که ایران نبودم نه دل اون برای من تنگ شد نه من برای اون .
علاقه مندی ها (Bookmarks)