بهترین برخورد با همسر پرخاشگر ...

[maryam123]

سلام خدمت شما

افرادی پرخاش میکنن و به اصطلاح پرخاشگر میشن احتمال خیلی زیاد دارای عدم اعتماد به نفس کافی هستن .
این افراد معمولا خشم خودشون رو با پرخاشگری بروز میدن


شما توقع نداشته باشید دقیقا همسرتون همون رفتاری رو کنه که شما مایل هستید

مثلا ایشون عذر خواهی نمیکنه..شاید قبل از ازدواج هم آوردن این جمله به زبونش براش سخت باشه.پس این توقع رو بذارید کنار.

ایشون چون اعتماد به نفسش پایینه سریعا میخواد تقصیر کار رو گردن کس دیگه ای بندازه تا مواخذه نشه

.من فکر میکنم شما هم باید در رابطه به گوشزد کردن اشتباهات ایشون کمی با ملایمت تر رفتار کنید.

در مورد دیر خبر دادن به شما

کافیه فقط یکبار از رفتن امتناع کنید.(نه با دعوا و قهر و لجبازی)

مثلا بهش بگید:
ای بابا عزیزم..کاش زودتر میگفتی.مثلا من امشب فلان کار رو باید انجام بدم(بهانه هایی که به شغل و کارتون مربوط بشه)

طوری وانمود کنید که خیلی ناراحتید .مدام هم تکرار کنید کاش زودتر گفته بودی....دقیقا حرفی رو بزنید که دوست دار بشنوه

بهش بگید من خیلی دلم میخواست بیام خونه خواهرت اما این وضعیت پیش آمد.یکی دو تا ناسزای کوچیک هم چاشنی کار کنید بد نیست.(خطاب به دوست...مدیر شرکت و اداره...مکانیک...)

مثلا :لعنتی...حالا وقت گیر آورده بودی....بخشکی شانس !

همسرتون باید کاملا ببینه و بفهمه که شما از این وضع ناراحتید.(این خیلی مهمه)

یا یکی دوبار همین کار رو با خودش انجام بدید.توجه کنید به هیچ عنوان گله..کینه...ناراحتی نباید در رفتارتون باشه وگرنه زندگی خدایی نکرده میشه جهنم و وارد فاز لج بازی کودکانه میشه

اصلا هم نگید که یادته فلان روز تو هم به من دیر خبر دادی؟

زمانایی که بحثتون میشه منزل رو ترک کنید.هم ایشون دیگه شروع به گریه و ابروریزی نمیکنه و هم شما اروم میشید.

زمانی که مقصره و قهر میکنه منت کشی و عذر خواهی نکنید


افرادی که گریه و داد و بی داد راه میندازن از اتهام زدن بهشون وحشت دارن و میخوان نقص رفتاری شون رو پشت این گریه ها پنهان کنن.

با مشاور صحبت کردید(همونی که دوستان شماره اش رو براتون گذاشته بودن)؟

من فکر میکنم همسر شما عمیقا به محبت نیاز داره.صرفا خطاب کردن عزیزم و یا صدا کردن اسم کوچک(البته متوجه نشدم که چرا شما به این به عنوان یه امتیاز نگاه میکنید.چون نباید غیر از این هم باشه) نمیتونه خلاهای عاطفی یه زن رو پر کنه.

من گفتم حق با شماست صبر کنید من سر فرصت با پدرم صحبت می کنم اما ایشون اعتقاد دارن که نه اگر صبر کنید اونها خوشی هاشون رو می کنن و بعد تو می خوای باهاشون صحبت کنی .. (واقعا نمیدونم منظورش چی بود)

این کار شما دقیقا مصداق دوستی خاله خرسه هستش.
ایشون توقعش نا به جا بوده.دلیلی نداشت که بهش حق بدید.نمیگم دعوا راه بدازید اما بگید عزیزم زندگی خودشونه....بیا برات تعریف کنم فلان موضوع رو( باید با مهارت اینجا موضوع رو عوض کنید تا بحران زا نشه)

شما سعی کنید از این جملات استفاده کنید

مثلا
عزیزم چقدر خوشحال میشم که تو خونه رو پر از ارامش برای من میکنی....

وقتی کارم تموم میشه سریع میام خونه که تورو ببینم

در مورد رفتن پیش مشاور از خود مشاور کمک بگیرید برا اینکه چطور ایشون رو راضی کنه که بیاد.

یا مثلا شما بگید تو که به من میگی من فلان کار و فلان کارم غلطه میخوام باهم بریم پیش نفر سوم تا قضاوت کنه

یا مثلا از مشاور بخواین به همسر شما زنگ بزنه و بگه فلانی اینجا بوده..خیلی ناراحت بود.میخواستم ببینم دلیلش چیه؟میتونی بهم کمک کنی همسرت دوباره ارامشش رو به دست بیاره؟(طوری هم برخورد کنه که گویا شما زا همه جا بیخبرید)

راههای زیادی هست برای اینکه ایشون رو سوق بدید سمت مشاور.

لطفا در مورد اینکه ایشون انقدر از ارتباط با خانواده شما گریزانه توضیح بدید.مطمئنید چیزی یا کسی ازارش نمیده؟
دلیلش چیه برای قطع این رابطه؟

ببینید مثلا دلیلی نداشته واسه یه ماشین پدر شما زنگ بزنن و تبریک بگن...این برای رابطه شما که تا حدودی خدشه داره خطرناکه.

به دکتر یونسی سر زدید؟

من سعی کردم همه پستهای تاپیک قبلی شما رو بخونم به خاطر همینم کمی نوشته هام پراکنده شد.

موفق باشید