سلام.
من فکر میکنم ما گاهی به اون تاپیکی که مدام مدیر همدردی تذکر میداد که بخونیمش یعنی افات احتمالی مشاوره بی توجه میشیم.
خیلیامون اینجا تاپیک باز میکنیم برای طرح مشکل و کمک خواهی،،تازه عنوان تاپیک هم همینو میگه اما فقط میایم درددل کنیم..و از اون جایی که ذاتا ما ادما راحت طلبیم دلمون میخواد همه قربون صدقمون برن و بگن الهی!!!گناه داری!!!
و اگه کسی بهمون بگه خانومم اقای من فلان جای رفتارتو یه تغییر اساسی باید بدی چون قراره یه زحمتی به خودمون بدیم کلا بهش بی توجه میشیم و فوق فوقش یه توجیه براش مینویسیم.انگار اومدیم اینجا بانک احساسیمونو شارژ کاذب کنیم.
حالا اگه یه تذکری هم بدیم همه به تریج (املاشو نمیدونم) قباشون برمیخوره و تاپیک و گریه و زاری و دلخوری و ...
یعنی من یکی که کلا دیگه میترسم چیزی بنویسم..که مبادا به ساحت یه نفر توهین بشه.
و اگه ببینم نه انگار تاپیک داره همینطور تخت گاز با قربون صدقه میره جلو ترجیح میدم دیگه شرکت نکنم.
یاد اون صحبت جناب مدیر همدردی بخیر..تو یه تاپیکی که نمیشه اسمشو بگم اومدن و به مراجع گفتن از بین این چند صفحه جواب سه نفر به اصل موضوع که اشکال تو رفتار خودتونه اشاره کردن که اتفاقا درست گفتن..اما شما از همه تشکر کردین به جز این سه نفر...و یادمه به اون سه نفر رتبه هم دادن.
انی جون..وقتی مشاورا نیان تالار همین میشه دیگه..اون وقت یه مشاور هم که میاد بقیه اخماشون میره تو هم.
موفق باشید







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)