سلام سایه جان
من وقتی مقطع کارشناسی ارشد رو تمام کردم برام فرصت ادامه تحصیل در مقطع دکترا خارج از کشور پیش آمد که البته همسرم مخالفت کرد و گفت من باید بیکار شم وزندگیمون به هم میریزه من هم به هرحال به خاطر دوام زندگی زناشویی توی همین ایران ادامه تحصیل دادم .
وقتی قبولیم رو برای ادامه تحصیل برای هم اتاقی هام گفتم همه گفتن بابا کی میره خارج پس خانواده چی میشن دلتنگی آدمو اذیت میکنه و ... من اگر خودم تصمیم به رفتن گرفته بودم به حرفشون توجه نمیکردم چون صلاح مملکت خویش خسروان دانند
جالب اینکه بعدا یکیشون سال بعدش کلی تقلا میکرد که آزمون بورس خارج رو قبول بشه(همون که بیشتر از همه به حساب خودش منو پشیمان کرده بود) من هم توی دلم خندم گرفته بود و به این فکر میکردم که اگه آدم به حرف اینا گوش کنه و تصمیم بگیره توی این شرایط چقدر ناراحت میشه.
به نظر من حرفی که کسی از روی حسادت بزنه رو میشه تشخیص داد و اصلا بهش فکر هم نکرد حتی اگر نظر واقعیشان هم باشه و از حسادت نباشه به هرحال تصمیم نهایی با خود آدم هست همونطور که عواقب و منافعش هم به خود آدم برمیگرده.
من پستهای قبلی رو نخوندم ممکنه تکراری باشه ولی لینک رفتارهای جراتمندانه اینه اگر تا حالا نخوندیش مطالعه اش کن.
http://www.hamdardi.net/thread-18343.html








علاقه مندی ها (Bookmarks)