نمیدونم شاید نتونستم درست منظرمو برسونم.
شاید بیشتر دنبال اینم که بدونم خودم الکی دارم حساسیت نشون میدم یا
اینایی که به چشمم میاد چیزای مهمی هستن..
فقط میخوام الان درست تصمیم بگیرم چون مطمئنا بعد عقد دیگه وقت فکر کردن
به این مسائل نیست.
یه سری تفاوت به نظرم وجود داره که فکرمو مشغول کرده و این فکر زیاد باعث
شده انگار اونا ملکه ذهنم بشن و باعث شه مهری تو دلم نباشه.
دوس دارم دوباره دوسش داشته باشم عاشقش باشم بعد ازدواج کنم.
تفاوت های ظاهری.
شاید باید میگفتم حساسیت های ظاهری.ایشون آدمی بود که به خودشش خیلی
میرسید و من این رفتارو دوس داشتم ولی بعد رفتن سر کار کلا این قضیه
منتفی شد .که الان بعد اینکه دیدی خیلی داره رو برخوردم تاثیر میزاره
روزی که به خودش میرسه با وقتی که نمیرسه سعی کرد درستش کنه و واقعا فرق
میکنه طرز برخوردم ناخداگاه.
و درباره شکم داشتن هم همیشه به خودم میگفتم الان برنامه غذایی خونشو
طوری هستش که هرکی باشه چاق میشه ولی بعدا اینطوری نیست.
تا جایی طرز فکر.[/b]
اینکه من آدمی هستم که دوس دارم تو هم چیز اطلاعات داشته باشم. زیاد
اینتر نت هستم با توجه به رشته تحصیلیم که IT هست ولی ایشون اصلااهل نت
نیست.نمیدونم شاید بخاطر اختلاف رشته هامون باشه
اینکه میگه مثلا تو تحقیق کن تو نت. دلم میخواد خودش اینطوری باشه.دوس
دارم از لحاظ فکری اون ساپرتم کنه.
من خودم تقریبا اطلاعات کامپیوتریم خوبه و دوستام مشکلی داشته باشن به من
میزنگن ولی اشون اصلا تو کار کامپیوتر نیست. فقط کارای خیلی جزئی.
یه سری رفتارا..
یه وقتایی یه رفتارایی دارن که دوس ندارم. چون آدم خیلی ساده ای هستن..
مثلا رفتیم لباس بگیریم. فروشنده گفتن شما گندم گون هستین این لباس بهتون
بیشتر میاد..
با خنده شوخی مثلا تنشو نشون میده که نه بابا ببین پوستم سفیده صورتو
آفتاب اینجوری کرده..
یه سری کارا که از رو سادگی هست ولی بنظرم شان اجتماعی طرفو میاره پایین..
و اختلاف سلیقه.
همون قضیه ک من تفریحو خیلی دوس دارم و ایشون نه. الیته نه اینکه آدم
درون گرایی باشه. بیشتر بودن تو جو فامیل و خانواده رو دوس داره. که این
چیز مهمی نیست بنظرم. به قول بچه ها میشه شرایط کاری و اینارو درک کرد.
و قضیه زود عصبی شدن.[size=large]
مثلا خودش گفته پیش اومده مامان دیر اومده ناراحت شدم و عصبی.
ولی از اونطرف شده 1.5 منتظر من باشه و اصلا ناراحت نشه و فقط اینکه
نمیخواد عجله کنی من منتظرم مواظب خودت باشو..
یا مثلا کسی تو خیابون بدو بیراه بگه عصبی میشه..
کلا لحن حرف زدنشم تو این موقع ها تنده. مثلا به فروشنده یه چیزی رو 2
بار بگه طروف باز اشتباه متوجه شه با لحن تند میگه آقا گفتم فلان چی و
فکر میکنم باهام اونجوری حرف بزنه میزم زیر گریه.میترسم از ادم عصبی
یا خودش میگفت یبار واسه بابا جا پارک نگه داشته بودم کسی اومد پارک
کنه.. داشت بحث میشد که بابا اومد و گفت تو برو. و بعدش بابا میگفت مرده
گفته پسرتون از همون اول انگار دعوا داشت..
بهش گفتم برو از مامانت نتظر بپرس. پرسید و مامانش گفت آره زود عصبی میشی
ولی زودم پشیمون میشی..
با مشاور م حرف زدم گفت ازش بخواه بره مشاوره که بهش گفتم قبول کردو گفت
قبول دارم زود عصبی میشم و تو گناهی نداری که بخوای با این اخلاق
بسازی..سعی میکنم درست شه و میرم مشاوره.. و فردا وقت داره.
چیزایی که نزاشته تا حالا واسه این فکرا بهم بزنم.[b]
خیلی مهربونه. تو خانواده وبا خودم.
آدم مسئولین پذیری هست
آدم کاری هست.
نمازشم میخونه.
قیافشو دوس دارم.چشماشو...
واسه نظر من خیلی احترام قائله
خیلی دوسم داره...
آدم بد دهنی نیست. احترام بزرگترو میشناسه.
زود میبخشه.
و جدیدا هم یه اتفاق دیگه افتاده.
من تا حلا پیشنهاد واسه آشنایی و اردواج کم نداشتم.
ولی واسه پروژه پایان نامه با کسی آشنا شدم که ارشد رشته خودم هست و همون
گرایشی که من دوس دارم در آینده ادامه بدم. البته از دانشگاه شریف . و
نقطه مقابل ایشون خیلی از کامپیوتر سرش میشه. یه جورایی هکر هست.
ایشون رسما حرفی نزده و البته خودم طوری برخورد نمیکنم که کسی راحت همچین
اجازه ای به خودش بده.
ولی از طرز رفتارش میدونم که قصدشو داره.
ولی من تو خودم دارم حس میکنم که بخاطر اطلاعات بالاش دارم جذبش میشم.
والبته باهاش رابطه ای ندارم. مگر همون کاری و درسی.
مثلا الان چون دو تا مقاله رو باهم داریم کار میکنیم یه مدتی زیاد
میبینمشون و نمیشه نبینم.
که شاید اینم بی تاثیر نبوده باشه تو فکر کردنام








علاقه مندی ها (Bookmarks)