آخ جون چه تاپیک جالبی....خیلی خوشم اومد.
منم وقتی عضو این تالار شدم خیلی خسته و نا امید بودم.اما مرتب میخاستم از هر راهی و به هر طریقی امیدوار بودن رو به خودم القا کنم.بعدها فهمیدم به این روش میگن استفاده از راه متناقض!البته اون موقع نمیدونستما....فقط میدونستم که حتی تکرار نام من که همراه با کلمه ی امیدوار هست در تاپیکها و پستها میتونه بهم انرژی بده.
اما در مورد این که چرا یک زن امیدوار؟ زن بودن، حفظ خصوصیات زنانه،همراه با بار فرهنگی که به مفهوم یک جنسیت خاص داره و به علاوه تلخی تاریخی که که کلمه زن با خودش یدک میکشه (در مقابل کلماتی مثل بانو،خانم و غیره) ،منو وادار کرد که به جای امیدوار خالی یا بانوی امیدوار یا از این قبیل یک زن امیدوار رو انتخاب کنم.
و الان هم راضیم!







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)