سلام.راستش قضيه شما يجورايي شبيه داستان منه.خيلي شباهت نداره اما باكسي بودم كه نمبتونستم به عنوان همسر بهش نگاه كنم.خيلي پسر خوبي بود اما رفتاراي جذابي براي من نداشت.انگار بلوغ عاطفيش واقعا مشكل داشت.خيلي باخودمكلنجار رفتم اخرسر كه بهش نه گفتم با يه هفته گريه زاري عشقش تموم شد.اونم چي برا يه پسر30ساله كه با هيچكس قبلا نبوده.بعدشم رفت خواستگاري خيلي راحت!!با وجود اينكه خودم بهش اولش نه گفتم اما2ماه داغون بودم ولي الان كه دارم فكر ميكنم هرچقدرم خوب بود برامن همسر خوبي نبود.چون بنظرم به بلوغ عاطفي نرسيده بود.نميدونم مورد شما چطوريه اما اين قضيه جاي فكر داره.چرا شما سراغ يه دختر دبيرستاني رفتيد سه سال پيش؟من توصيه ميكنم يه مشاوره ازدواج بريد.مسائلو باهاشون درميون بگذاريد
علاقه مندی ها (Bookmarks)