مشکل دختر ارشد خانواده با خانواده

[مدیرهمدردی]

با سلام و احترام
واقعیت اینست که بچه های ما روز به روز که بزرگ می شوند، نقش خودشان در زندگی پررنگ تر و نقش ما کمرنگ تر می شود.
روز به روز مسئولیت اعمال آنها بیشتر بر گردن خودشان قرار می گیرد.
اینکه او فرزند شماست به این معنا نیست که کاملا شما مسئول کارهای او هستید.

ساده تر بگویم.
وقتی فرزند شما بزرگ شد و به سن بلوغ می رسد، خداوند نیز تکلیف را بر گردن خود او می گذارد یعنی بابت اشتباهاتش خدا برایش مجازات و برای کارهای نیکویش ثواب و پاداش در نظر می گیرد.

پس این فکر را از سر بیرون کنید که به هر ترتیبی شما مسئول کارهای او هستید و می توانید به هر قیمت خوشبختش کنید.
داستان پسر نوح و فرمایشی که حضرت حق به او می کند موید همین نکته هست. که هر کسی در این دنیا امتحان و ابتلا خودش را دارد.

از همه اینها نتیجه می گیریم:
شما مسئول نتیجه کارهای او نیستید که در نهایت چه انتخابی می کند و خوشبخت یا بدبختی می شود. اما مسئول هستید روش صحیح را در برخورد با او پیش بگیرید.

مثل صبحتهایی که دوستان اشاره داشتند.
- با زبانی بدون طعنه و تحقیر باهاش صحبت کنید.
- مشفقانه خیر و صلاحش را بگویید.
- دلایل منطقی را با او در میان بگذارید.
- از کتک کاری و برخوردهای احساسی با او اجتناب کنید.
- حمایت های اشتباهایی که منجر بی پروایی او شده را از او بردارید مخصوصا مسائل مالی و ... را به صفر برسانید.
- اگر واقعا فردی فرزند شما را اغفال کرده است ، معتاد است یا ... از طریق یک وکیل مجرب پیگیر شکایت باشید.
- مزایای ماندن در خانه و معایب رفتن از خانه را دقیقا برایش روشن کنید.
- به هر حال آنقدر پذیرا باشید که اگر از خانه رفت و بعد از چند روز متوجه اشتباهش شد، رو داشته باشد که اعتراف به اشتباهش کند و مطمئن باشد شما پذیرایش هستید.