+امید

[پیانیست]

عزیزم شما الان در سن مناسبي نیستید.به اصطلاح خیلی جوان هستید!(من خودم 21 ساله هستم. کامل درکت میکنم.ولی با اینکه 4سال از شما بزرگترم ولی 40 سال تجربه ام بیشتره!ببین چه دوره ی عجیبیه که 4سالش به اندازه ی 40سال میشه!)

17سالگی زمان مناسبی برای اینطور تصمیم گیری ها نیست.باید کمی صبور باشی.فکر نمیکنی اگه تمام حواست رو به درس و مشقت بدی بهتر باشه؟؟
گفتنش زیاد راحت نیست.ولی ادامه ی رابطه ی شما کاملا بستگی به امید خان داره. واز این زمان به بعد دیگه کاری از دست شما ساخته نیست.اگر شما رو بخواد که به خاطرتون حاضر میشه با خانواده اش که سهله ,با تمام دنیا بجنگه و قيد آمريكا رو هم ميزنه.
ولی وقتی راضی نیست با خانواده اش راجع به شما حتی صحبت کنه و میگه بین دوراهی مونده ...؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ شما چکار میتونی بکنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
تو دور و زمونه ای هستیم که رابطه هایی که همه جوره مثبت و حسادت برانگیز بودن با افتضاح تمام میشن.کمی واقع بین باش و قبول کن ریسک شکست تو رابطه ی شما نسبتا بالاست.
البته قصد ناامید کردنت رو ندارم.فقط میگم باید """"""واقع بین"""""" باشی.البته واقعبین شدن فرایندی کاملا زمانبره!و این اصلا خوب نیست.وخیلی از افراد تنها بعد از شکست تو روابطشون این هنر رو به دست میارن.شاید اون موقع کسی نبوده راه جلوی پاشون بگذاره.ولی الان شما اینهمه نظر از اینهمه دوست خوب داری!!

یاد بگیر تو مناسبات اجتماعی مختلفی که داری ,فقط به خودت که نه .ولی اول از همه به خودت فکر کنی.

شما هم کمی توقعت رو از خودت بالاتر ببر!خوب فکر کن و ببین دیگه هییچ آرمان و آرزویی نداری؟خب فکر نکرده هم مشخصه که جواب مثبته.ولی شما باز هم فکر کن!!!!!!!
موفق و سربلند باشی